Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Ανακοίνωση. (Αγιορκίτικα)

Το κοινοτικό συμβούλιο του άγ. Γεωργίου Σολέας, οργανώνει την Κυριακή πρώτη Μάη 2011 συγκέντρωση Στη σκουριώτισσα στις 8:30 το πρωί, όσων έχουν σχέση με την κατεχόμενη αυτή κοινότητα. Στη συγκέντρωση καλούνται και οι συμπατριώτες μας τουρκοκύπριοι οι οποίοι κατοικούσαν στο χωριό μέχρι το 1963 ή τα παιδιά τους.
Η συγκέντρωση θα ξεκινήσει στις 8:30 με λειτουργία στο παρεκκλήσι της Παναγίας σκουριώτισσας. Θ’ ακολουθήσει πορεία μέχρι το κοιμητήριο της κοινότητας, όπου θα γίνει παράκληση. Το μεσημέρι θα γευματίσουμε στο κέντρο πανόραμα στην περιοχή Ορκόντα.
Για καλύτερη οργάνωση παρακαλούμε να γίνονται δηλώσεις συμμετοχής.

Ο άγ. Γεώργιος, το Καλό Χωρίο, ο άγ. Νικόλας και η Πέτρα, είναι τέσσερα χωριά της κοιλάδας της Σολέας που η γενναιοδωρία της ΕΟΚΑ β η οποία έκανε κουμάντο τις τραγικές μέρες πριν και μετά την τούρκική εισβολή, τα έθεσε κάτω από την στρατιωτική εξουσία της Τουρκίας. Για μια βδομάδα τα χωριά αυτά ήταν ακατοίκητα (εκτός από μερικά άτομα, κυρίως ηλικιωμένους),και αφύλαχτα, διότι αυτοί που είχαν την εύθηνη αντί να πάρουν θέσεις μέσα στα χωριά, έμειναν στην σκουριώτισσα. Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση ανθρώπων του ΟΗΕ στην ερώτηση γιατί να έχουν φυλάκιο οι τούρκοι στην εκκλησία του αγ. Γεωργίου δηλαδή μέσα στη νεκρή ζώνη, αντί στην πράσινη γραμμή: (αφού δεν μπήκατε εσείς, μπήκαν αυτοί).
Μια περιοχή έρημη ενώ θα μπορούσε να κατοικείτε και αρκετός κόσμος να έχει τα σπίτια του και τις περιουσίες του. Όμως η περιοχή αυτή παραμένει νεκρή και κανένας δεν μπορεί να πάει, διότι ο κατοχικός στρατός τη θεωρεί στρατιωτική περιοχή.

Άγιος Γεώργιος Σολέας.
Προχωρώντας από την κοινότητα των Κατυδάτων προς την Πεντάγια, αφού περάσουμε την σκουριώτισσα, συναντούμε δύο κτίρια της μεταλλευτικής εταιρίας τα οποία γύρω στο 1965 χρησιμοποιήθηκαν από τον ΟΗΕ ως νοσοκομείο. Από εδώ αρχίζει η κοινότητα του άγ. Γεωργίου Σολέας η οποία βρίσκεται στη νεκρή ζώνη. Μετά τα πιο πάνω κτίρια συναντούμε τα δύο ντεπόζιτα τα οποία τροφοδοτούσαν με νερό τα σπίτια του χωριού. Προχωρούμε και σε μια μεγάλη στροφή ήταν ο καφενές του Ππαshιά (τουρκοκύπριος). Δίπλα ο χωματόδρομος οδηγούσε στην τουρκογειτονιά. Ακολουθόντας τον πρώην ασφαλτόδρομο ο οποίος από τις δύο του πλευρές έχει δέντρα (ήταν οι κήποι των σπιτιών και τα περιβόλια) φτάνουμε εκεί που ήταν το μπακάλικο του Μπραήμη και απέναντι ο δρόμος οδηγεί στο δημοτικό σχολείο (μια αίθουσα και για τις 6 τάξεις με ένα δάσκαλο) και το νεκροταφείο. Από εδώ τα πρώην σπίτια και από τις δύο πλευρές του δρόμου ήτανπυκνά και πολλά ενωμένα, όμως το πράσινο εξακολουθεί να υπάρχει. Στο κέντρο του χωριού ήταν 2 καφενεία (πάνω από το δεύτερο μια φάρμα με κοτόπουλα) και 2 μπακάλικα. Επίσης πιο κάτω είναι η εκκλησία του άγ. Γεωργίου με τον σύλλογο. Αφού περάσουμε μερικά σπίτια ακόμα, φτάνουμε στο δίστρατο, (εδώ είναι οι ζιζιφκιές) αν πάμε ίσια, ανεβαίνουμε τον χαλαντρικά με χωράφια και καφκάλες στα πλαϊνά του δρόμου, θα συναντήσουμε το παρεκκλήσι του προφήτη Ηλία και μετά κατηφορίζουμε για την Πεντάγια. (Εκεί στο παρεκκλήσι έχουν βρεθεί αρχαία. Τώρα είναι ένα τούρκικο φυλάκιο).
Από το σταυροδρόμι, αν πάμε δεξιά πάμε Πέτρα Ελιά Αγκολέμι, για να βγούμε στον Κουτραφά. Πριν την διασταύροσηπάνω δεξιά μια στάνη προβάτων, κάτω ένα αρχινημένο σπίτι κάποιας τουρκοκύπριας και η παλιά βρύση. Ακολουθούν μερικά μέτρα με χωράφια και από τις δύο πλευρές. Στη διασταύρωση δεξιά μια βρύση, πίσω τη βρύση συκιές. Αριστερά ένα παλιό πλινθόκτιστο σπίτι πνιγμένο στα δέντρα. Απέναντι άλλο σπίτι επίσης με δέντρα και στα δεξιά χωράφια και στην άκρη ζιζιφκιές.
Αν πάμε αριστερά οδηγούμαστε στο Καλό Χωριό. Πρώτου φτάσουμε στο γεφύρι του ποταμού καρκότη ο οποίος χωρίζει τα δύο χωριά βρίσκουμε το βενζινάδικο της πετρολίνα ένα ξυλουργίο και φούρνο. (βέβαια όλα αυτά στο παρελθόν διότι τώρα είναι όλα γκρεμισμένα λεηλατιμένα και πολλά καμένα.)
Τρία σπίτια πριν φτάσουμε στην εκκλησία στα δεξιά, ένας χωματόδρομος οδηγεί στα αλώνια και ένας άλλος περνά μπροστά από την εκκλησία για να ενωθεί με το δρόμο που πάει στο Καλό Χωρίο.
Επίσης κάπου στην αρχή του χωριού ήταν και εργοστάσιο κονσερβοποιίας.
Τις δεκαετίες του 1930-1940 το χωριό ήταν σε μεγάλη ακμή επειδή απ΄’ όλα τα μέρη της Κύπρου έρχοντουσαν εδώ για να δουλέψουν στα μεταλλεία της περιοχής.
Αρκετοί έμειναν και έκαναν οικογένειες, γι’ αυτό και πολλοί κάτοικοι της κοινότητας προέρχονται από διάφορα μέρη της Κύπρου, όπως Δάλι, Βασίλια, Λάρνακας Λαπήθου, Πάφο κ.ά.
Πριν την τούρκική εισβολή η κοινότητα αριθμούσε περίπου 200-300 κατοίκους.
Πολλοί κάτοικοι ήταν δάσκαλοι, καθηγητές, μερικοί δούλευαν στην cmc Μεταλλευτική εταιρία, κάποιοι στη Λευκωσία, κάποιοι ήταν γεωργοί, κτηνοτρόφοι. Αρκετοί κάτοικοι είχαν αποδημήσει στο εξωτερικό (Αυστραλία, Αγγλία) όπως επίσης και στη Λευκωσία.
Ο άγ. Γεώργιος ήταν μικτό χωριό μέχρι το 1963, δηλαδή είχε κατοίκους έλληνες και τούρκους οι οποίοι ζούσαν αρμονικά. Όμως ήρθαν τα γεγονότα του 1963 και με τις πιέσεις της tmt αλλά και με τους εκφοβισμούς από ένοπλες ομάδες της ελληνικής πλευράς, οι τουρκοκύπριοι εγκατέλειψαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους. Στη συνέχεια οι ειδικοί σ’ αυτές τις δουλειές άφησαν μόνο τους πλίθινους τοίχους στα σπίτια των ανθρώπων. Ούτε πόρτες ούτε παράθυρα ούτε στέγες. Η Τουρκογειτονιά με το δημοτικό σχολείο ήταν στην πιο ψήλη περιοχή του χωριού. Από εκεί μπορούσε κάποιος να δει μέχρι τη θάλασσα του                   Ξερού, όπως και τα ωραία ηλιοβασιλέματα.
Οι Ελιές,εσπεριδοειδή, τερατσιές, μεσπιλιές, μιξιές, συκιές, παπουτσοσυκιές, βαλανιδιές, αμπέλια, κλίματα, διαφόρων ειδών λουλλούδια,μέσα σ’ αυτά ήταν και το χασκάshι, σιτιρά,αγρέλια καππάρι και άλλα ήταν η φυτική πλευρά του χωριού.
Προσπάθησα να δώσω με λίγα λόγια και περιεκτικά κάποια στοιχεία για το χωριό, με την ευκαιρία της εκδήλωσης για όσους δεν γνωρίζουν. Θέλω πολύ να γράψω πιο πολλά και πιο αναλυτικά από όσα έζησα γνώρισα,  όσα άκουσα και έμαθα, όμως τώρα είναι δύσκολο . Ελπίζω να τα καταφέρω στο μέλλον.

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Χαμένος χρόνος

Τι να σου πω ρε Αβέρωφ σαχλαμάρα, επέλλανες μας με τις σαχλαμάρες σου. Αν δεν θέλεις να πληρώνεις φόρο στην κυβέρνηση που είναι τζαι αριστερή, έshει τζαι δημόσιες συγκοινωνίες, με πέντε-έξη ευρώ να έρκεσαι που την Αρκάκα ενναν τζαι επιχορηγημένα που την κυβέρνηση. Πάντος σκέφτουμαι να κάνω κανέναν έρανο να μαζέψω λλία ευρώ για να σου καλύψουμεν μερικά έξοδα διότι έλισεν σε η μύλλα μου που έshεις τόσα έξοδα (ο πάφτωχος ο καημένος) των οποιών ένα μέρος πάει σε φόρους της κυβέρνησης, καλαλαμβαίνω σε τούτος εν ο πόνος σου. Γιατί να μας βάλλει φόρους  το κράτος τζαι να έshei  να διά ; Να μεν βάλλουν φόρους  ώστε να φκερώσουν τα ταμεία, για να μπορούμεν να λαλούμεν ότι τούτη κυβέρνηση επάττησεν τα ταμεία, εκατάστρεψεν την οικονομίαν. Ξα  το πρόβλημαν εμπου εντο πιάνουν ούλλον το ποσον οι ετερίες;
Άτε μεάλην χάρην σου έκαμα τζαι εσπατάλησα τόσον χρόνον για τις μαλακίες σου. Τα κανάλια επιέρωσες τα που ήρταν να καλύψουν την παράσταση σου;

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Είναι ντροπή

Θέμα αρχής: Είμαι πρόσφυγας εργαζόμενος και καλούμαι στις 22 Μάη να ψηφίσω για να εκλέξω ποιούς θέλω να με αντιπροσωπεύουν στη βουλή. Είναι πια ξεκάθαρο πως κάποιες πολιτικές δυνάμεις δεν τις ενδιαφέρει το μέλλον αυτού του τόπου, αλλά αυτό που τις καθοδηγεί είναι ο στόχος της εξουσίας και του βολέματος.
Θεωρώ πως είναι ντροπή σαν πρόσφυγας να ψηφίσω (δημοκρατικό) Συναγερμό, ο οποίος στέγασε, πολιτικοποίησε, αυτούς που έκαναν το μεγαλύτερο έγκλημα σ’ αυτόν τον τόπο, έκαναν το πραξικόπημα (έτσι είναι γι’ αυτούς η δημοκρατία) και άνοιξαν την πόρτα στην Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο, με όλες τις συνέπειες. Τους ανέβασε στην ηγεσία του κόμματος, τους έκανε υπουργούς, βουλευτές, τους έδωσε άλλες πολιτειακές θέσεις. Αυτούς που έπρεπε να τιμωρηθούν για το έγκλημα που διέπραξαν. Πώς να τιμωρηθεί οποιοδήποτε άλλο έγκλημα ή αδίκημα; Και γω σαν πρόσφυγας να επιβραβεύσω το έγκλημα; ΠΟΤΕ.
Σαν εργαζόμενος γιατί να ψηφίσω (ΔΗ)ΣΥ; Για να ενισχύσω την πολιτική έκφραση της πλουτοκρατίας, του μεγάλου κεφαλαίου; Για να κτυπηθεί το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων; Δηλαδή να ψηφίσω εναντίον μου; ΠΟΤΕ.
Για τα κόμματα του λεγόμενου κέντρου δε συζητώ. Η ΕΔΕΚ ακολουθεί ακροδεξιά κατεύθυνση και ταυτίζεται με το ΕΥΡΟΚΟ και το ΕΛΑΜ. Το ΔΗΚΟ έχει πάει δεξιότερα και ο καθένας λέει τα δικά του και όλοι μαζί λένε ότι λένε τα ίδια πράγματα. Πως γίνεται αυτό; Μόνο αυτοί ξέρουν.
Το πλέον αξιόπιστο πολιτικό κόμμα είναι το ΑΚΕΛ που με συνέπεια επιδιώκει λύση στο κυπριακό με βάση τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα και συνεργάζεται με τις δυνάμεις εκείνες που έχουν τον ίδιο στόχο. Με συνέπεια αγωνίζεται για τα δίκαια των εργαζομένων και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου του λαού. Το τι είναι το κάθε κόμμα το δείχνει η δράση του μέσα και έξω από τη βουλή.
Γι’ αυτό ψηφίζω ΑΚΕΛ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΕΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.
Θέμα αρχής: Είμαι πρόσφυγας εργαζόμενος και καλούμαι στις 22 Μάη να ψηφίσω για να εκλέξω ποιούς θέλω να με αντιπροσωπεύουν στη βουλή. Είναι πια ξεκάθαρο πως κάποιες πολιτικές δυνάμεις δεν τις ενδιαφέρει το μέλλον αυτού του τόπου, αλλά αυτό που τις καθοδηγεί είναι ο στόχος της εξουσίας και του βολέματος.
Θεωρώ πως είναι ντροπή σαν πρόσφυγας να ψηφίσω (δημοκρατικό) Συναγερμό, ο οποίος στέγασε, πολιτικοποίησε, αυτούς που έκαναν το μεγαλύτερο έγκλημα σ’ αυτόν τον τόπο, έκαναν το πραξικόπημα (έτσι είναι γι’ αυτούς η δημοκρατία) και άνοιξαν την πόρτα στην Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο, με όλες τις συνέπειες. Τους ανέβασε στην ηγεσία του κόμματος, τους έκανε υπουργούς, βουλευτές, τους έδωσε άλλες πολιτειακές θέσεις. Αυτούς που έπρεπε να τιμωρηθούν για το έγκλημα που διέπραξαν. Πώς να τιμωρηθεί οποιοδήποτε άλλο έγκλημα ή αδίκημα; Και γω σαν πρόσφυγας να επιβραβεύσω το έγκλημα; ΠΟΤΕ.
Σαν εργαζόμενος γιατί να ψηφίσω (ΔΗ)ΣΥ; Για να ενισχύσω την πολιτική έκφραση της πλουτοκρατίας, του μεγάλου κεφαλαίου; Για να κτυπηθεί το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων; Δηλαδή να ψηφίσω εναντίον μου; ΠΟΤΕ.
Για τα κόμματα του λεγόμενου κέντρου δε συζητώ. Η ΕΔΕΚ ακολουθεί ακροδεξιά κατεύθυνση και ταυτίζεται με το ΕΥΡΟΚΟ και το ΕΛΑΜ. Το ΔΗΚΟ έχει πάει δεξιότερα και ο καθένας λέει τα δικά του και όλοι μαζί λένε ότι λένε τα ίδια πράγματα. Πως γίνεται αυτό; Μόνο αυτοί ξέρουν.
Το πλέον αξιόπιστο πολιτικό κόμμα είναι το ΑΚΕΛ που με συνέπεια επιδιώκει λύση στο κυπριακό με βάση τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα και συνεργάζεται με τις δυνάμεις εκείνες που έχουν τον ίδιο στόχο. Με συνέπεια αγωνίζεται για τα δίκαια των εργαζομένων και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου του λαού. Το τι είναι το κάθε κόμμα το δείχνει η δράση του μέσα και έξω από τη βουλή.

Γι’ αυτό ψηφίζω ΑΚΕΛ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΕΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

ΨΗΦΙΖΩ ΑΚΕΛ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΕΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Τις πιο κάτω σκέψεις μου, σκόπευα να τις καταγράψω αργότερα, όμως αφού διαβάζω συζητήσεις σε ιστολογία με το θέμα αυτό (αναπτύσσεται μια καλή συζήτηση στο ιστολόγιο  http://www.aneforiwn.blogspot.com/  στην ανάρτηση 29 αν και με παρεμβολές παρασίτων), αποφάσισα λοιπόν ν’ ασχοληθώ τώρα.
Είμαι εργαζόμενος και αντιμετωπίζω τις εκλογές σαν ένα μέρος του ταξικού αγώνα, είναι μια ταξική μάχη. Το πώς θα είναι η σύνθεση της βουλής είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολεί αφού οι αποφάσεις της βουλής αφορούν τη ζωή μας. Αλλιώς θα είναι η αντιμετώπιση των διαφόρων ζητημάτων αν η πλειοψηφία της βουλής είναι τα αστικά κόμματα και διαφορετικά θα αντιμετωπιστούν αν  το κόμμα που εκφράζει τα συμφέροντα των εργαζομένων έχει μια πολύ σημαντική παρουσία κι’ ακόμα καλύτερα αν έχει την πλειοψηφία.
Το ΑΚΕΛ με τη δράση και τους αγώνες του σε όλους τους τομείς που αφορούν τη ζωή μας από της ίδρυσης του (ΚΚΚ) μέχρι σήμερα, ΟΡΓΆΝΩΣΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΉ ΤΆΞΗ, με την καθημερινή επαφή των μελών και στελεχών του με το λαό,αφουγκράζεται και παίρνει τα μηνύματα από τον κόσμο. Έτσι καθιερώθηκε το ΑΚΕΛ να είναι το κόμμα που εκφράζει τα συμφέροντα των κυπρίων εργαζομένων.
Οι θέσεις και απόψεις του ΑΚΕΛ στοχεύουν στην εξηπυρέτηση των εργαζομένων και των μη προνομιούχων. Η Στάση και δράση του ΑΚΕΛ στα διάφορα ζητήματα καθορίζεται από τις συνεδριακές αποφάσεις που όποιος  ενδιαφέρεται μπορεί να τις βρει και να τις μελετήσει.
Στο κυπριακό επιδιώκει την επανένωση της Κύπρου με βάση τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, την οποία ανάλυσε στα μέλη του πιο παλιά άλλα και πρόσφατα και είναι η μόνη πολιτική δύναμη που έκανε κάτι τέτοιο.
Αυτοί που με αστική συνείδηση χαρακτηρίζουν το ΑΚΕΛ ως μη αριστερό κόμμα, επειδή δεν προχωρεί σε μια καθαρά αριστερή πολιτική ή σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, ας προβληματιστούν τι θα γίνει σε μια τέτοια περίπτωση μέσα σε τέτοιες συνθήκες τοπικές και διεθνείς. Το να είναι κάποιος αριστερός ή και  μαρξιστής δεν είναι μια ταμπέλα έχει κάπιο περιεχόμενο. Ο καθένας που αυτοπροσδιορίζεται σαν αριστερός δεν σημαίνει και πως είναι. Διότι έτσι μπορεί να μας προκύψει και ο Λευτέρης αριστερός.
Στον αγώνα για επανένωση και απαλλαγή της Κύπρου από την κατοχή, λύση του κυπριακού με την μόνη εφικτή λύση που να ενώνει την πατρίδα μας, θέλουμε συμμάχους, συνοδοιπόρους που ν’ αγκαλιάζουν όσο το δυνατό μεγαλύτερο κομμάτι του πολιτικού σκηνικού και τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Γι’ αυτό το ΑΚΕΛ βαδίζει στις βουλευτικές εκλογές με τις δυνάμεις εκείνες που συμφωνούν και επιδιώκουν τη λύση που θέλει και το κόμμα, καθώς επίσης αποδέχονται και τις θέσεις του κόμματος πάνω στα διάφορα κοινωνικό-οικονομικά ζητήματα.
Όσον αφορά το σοσιαλιστικό προσανατολισμό του ΑΚΕΛ και πως τον αντιλαμβάνεται όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να βρει από το ΑΚΕΛ το βιβλίο η δική μας αντίληψη για το σοσιαλισμό.
Οι στόχοι που θέτει το αριστερό κίνημα πρέπει να λαμβάνουν υπ’ όψη τους αντικειμενικούς και υποκειμενικούς παράγοντες και τη διεθνή κατάσταση, αν θέλει να πετυχένει όσο το δυνατό καλύτερα τους στόχους αυτούς. Αν βγαίνουμε με αριστερή φρασεολογία και φαινομενικά επαναστατική δράση αλλά δεν λαμβάνουμε υπ’ όψητον περίγυρο, αυτό που θα πετύχουμε είναι την απομόνωση και το κτύπημα του κινήματος, οδηγώντας το σοσιαλιστικό όραμα στην καταβαράθρωση.
Ο αριστερός ψηφοφόρος πρέπει να ενεργήσει ώστε να  μειώσει την κυριαρχία της αστικής τάξης και της πολιτικής της έκφρασης του κόμματος ή των κομμάτων της δεξιάς, όπως αυτά και αν εμφανίζονται, όποιον μανδύα και αν ενδύονται στα κέντρα λήψης αποφάσεων και στην προκειμένη περίπτωση στη βουλή. Ο αριστερός ψηφοφόρος πρέπει να ενεργεί ώστε να περιορίσει τη βλακεία και να θέσει τους πολιτικάντηδες που  την εκφράζουν εκτός βουλής. Να θέσει εκτός βουλής τους (πολιτικούς) της ατάκας, της προσωπικής προβολής, του θεατρινισμού  και της καρεκλολατρίας.

Σαν εργαζόμενος λοιπόν γιατί να ψηφίσω αστικό κόμμα;
Σαν εργαζόμενος γιατί να απέχω τη στιγμή που κάποιοι άλλοι με τη ψήφο τους θ’ αποφασίσουν; (και για μένα)
Γιατί τη στιγμή που τα εργατικά κεκτημένα, το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων η αριστερά και η κυβέρνηση της οποίας ηγείται, δέχονται επίθεση με κάθε τρόπο από την αστική τάξη και τους συνοδοιπόρους της,να κρατήσω στάση ουδετερότητας;
ΨΗΦΙΖΩ λοιπόν ανεπιφύλακτα ΑΚΕΛ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΕΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣγια να ενισχύσω στη βουλή το κόμμα των εργαζομένων. Για να μείνει ανοικτός ο δρόμος της ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ της ΚΥΠΡΟΥ, της ειρήνης και του ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

η προστασία του ΕΛΑΜ

Επαρεξηγήσαμεν την Ελευθερία.
Ελευθερία σημαίνει να κάνει και να λέει ο καθένας ότι του κατεβεί;
Κατ’ αρχήν η Ελευθερία του καθενός σταματά εκεί που ξεκινά η ελευθερία του άλλου.
Από πότε είναι ο καθένας ελεύθερος να βρίζει και ιδιαίτερα τον θεσμό του προέδρου;
Ακούσαμε πολιτικούς και κόμματα της δεξιάς να χαρακτηρίζουν παιδιά (εν μωρά τζαι εν ηξέρουν τι λαλούν τζαι τι κάμνουν) και να δικαιολογούν τα μέλη του ΕΛΑΜ που εξέφρασαν υβρίστηκα συνθήματα κατά του προέδρου της δημοκρατίας.
Δηλαδή αυτοί οι πολιτικοί δε διστάζουν μπροστά σε τίποτεπροκειμένου να πάρουν μερικούς ψήφους και μάλιστα από φασίστες; Δεν πρέπει μια κοινωνία να έχει κάποιους ηθικούς κανόνες; Δεν πρέπει να διαπαιδαγωγούμε με τη στάση και τις συμπεριφορές μας και πρώτα απ’ όλους αυτοί που είναι δημόσια πρόσωπα;
Κάποιοι μας είπαν πως φασισμός υπήρχε τη δεκαετία του 1940 και αυτό πέρασε, τώρα δεν υπάρχει φασισμός. Δηλαδή ήταν μόδα και πέρασε;
Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, ο αντικομμουνισμός, ο μη σεβασμός των δημοκρατικών διαδικασιών, ο στόχος για ανατροπή της δημοκρατίας και ξυλοδαρμός εν στολή και παρατάξει όσων δεν τους αρέσουν  τι είναι; Αν αφήσουμε τέτοιες συμπεριφορές και μάλιστα οργανωμένες που θα οδηγηθούμε; Ο φασισμός δεν είναι μόδα για να περάσει είναι (ιδεολογία), πολιτική, νοοτροπία και πρακτική.
Λέμε πως η κατάσταση θυμίζει την προπραξικοπηματική περίοδο, νομίζω πως υπάρχει μια ποιοτική διαφορά προς το χειρότερο. Η ΕΟΚΑβ ήταν οργάνωση της άκρας δεξιάς ομως δεν είχε τα χαρακτηριστικά που έχει σήμερα το ΕΛΑΜ.
Μια κοινωνία που έχει υποστεί τις τραγικές συνέπειες της ανοησίας, της προδοσίας, του  φασιστικού πραξικοπήματος και της τούρκικης εισβολής, οφείλει να διαπαιδαγώγει αλλά και να τιμωρεί τα μέλη της όταν χρειάζεται, ώστε να προστατευτεί από παρόμοιες καταστάσεις που την οδήγησαν στην καταστροφή.
(Αλλά κόρονος κορόνου φκάλλει μάτι)