Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

έλάτε να κάνουμε εθνική ενότητα

Ρε μανία με τις κυβερνήσεις εθνικής ενότητας, εθνικής σωτηρίας και άλλες βλακείες. Δηλαδή αν συμμετέχουν στην κυβέρνηση απ’ όλα τα κόμματα ποιοι θα είναι οι στόχοι αυτής της κυβέρνησης; Να κάνουμε όλοι μαζί την προσπάθεια λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Πάνω σε ποιά πολιτική βάση; Ή θωρούμεν τζαι κάμνουμεν; Στο εθνικό συμβούλιο στο οποίο συμμετέχουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις, δεν κάνουν όλοι μαζί την προσπάθεια; Το αποτέλεσμα ποιο είναι;
Στην βουλή δεν είναι όλοι μαζί  που κάνουν την προσπάθεια, μήπως άλλαξε τίποτε από τους στόχους της η κυβερνητική παράταξη π.χ. στις ιδιωτικοποιήσεις, τις εκποιήσεις περιουσιών, στην υγεία, την παιδεία, στον τρόπο αντιμετώπισης των οικονομικών ζητημάτων, των θεμάτων κοινωνικής πολιτικής κ.α.;
Επειδή ξέρουν πως αυτό δεν μπορεί να γίνει, το προτείνουν για να μας πουν μετά εμείς θέλαμε ενότητα αλλά οι άλλοι δεν ήθελαν. Και αφού προχώρησαν και εφάρμοσαν το μεγαλύτερο μέρος των στοχεύσεων τους τώρα ζητούν κυβέρνηση ευρείας αποδοχής (ή μήπως ευρείας ανοχής). Και αν γίνει τέτοια κυβέρνηση ο Αναστασιάδης θα αλλάξει πολιτική στα οικονομικά θέματα, στο κυπριακό, στον στόχο για το ΝΑΤΟ και τον συνεταιρισμό για την (ειρήνη;); Ή μήπως τον επόμενο Αύγουστο δεν θα τον πονει το πόδι του και θα πάει στο μνημόσυνο του Μακαρίου; Δηλαδή θα απαλλαγούν από την Γριβολαγνία και την προσήλωση στις εοκαβίτικες πολιτικές;

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Τον ιμπεριαλισμό τον αντιμετωπίζεις με τη σιωπή σου στον υποψήφιο του

Όταν κάποιος θέλει να αποφύγει να απαντήσει στην κριτική  που δέχεται για την στάση αποχής και ανοχής και συνειδητής σιωπής (ουτέ λέξη για τον συναγερμό και τον υποψήφιο του, ενώ για το ΑΚΕΛ και τον υποψήφιο του είχε πολλά εναντίον να πει), αναζητεί ομιότητες στην πολιτική διαφόρων κυβερνήσεων. Μόνο θέμα είναι η γεωστρατηγική στην ΑΟΖ; Κανένα πρόβλημα λοιπόν με τον Αναστασιάδη.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Υπάρχουν ανάπηροι;

Δημοσιεύτηκε στη Γνώμη, Παρασκευή 17/10/2014.

Κραυγή αγωνίας από τους άτυχους της βιοπάλης
Υπάρχουν ανάπηροι;
Με νέα σχέδια «αξιολόγησης αναπηρίας» οι κυβερνώντες πετσοκόβουν την κοινωνική μέριμνα για τους ανάπηρους!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ: Χρησιμοποιούν τη λειτουργικότητα και τις δεξιότητες που απέκτησαν τα ανάπηρα άτομα με πολύ κόπο και οικονομικές θυσίες, για να τους αφαιρέσουν από τις λίστες των δικαιούχων.
Του Σταύρου ΛΕΩΝΙΔΟΥ
Μέχρι πρόσφατα υπήρχαν συγκεκριμένοι ορισμοί που καθόριζαν τι είναι η κάθε αναπηρία. Στη βάση αυτών των ορισμών και προϋποθέσεων, τα άτομα που τύγχανε να στερούνται κάποιων λειτουργιών του ανθρωπίνου σώματος κατάφεραν με οργανωμένους αγώνες να κερδίσουν από την πολιτεία μια κάποιου βαθμού κοινωνική μέριμνα.
Το τελευταίο διάστημα, γίνεται προσπάθεια να τεθούν σε εφαρμογή σχέδια για αξιολόγηση της αναπηρίας τα οποία πούλησαν πολύ ακριβά στο κυπριακό κράτος έμποροι, που αφού απέτυχαν να τα εφαρμόσουν στην Ελλάδα, απευθύνθηκαν στην Κύπρο.
Παρόμοια σχέδια που εφαρμόστηκαν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες θέτοντας την αναπηρία πάνω σ’ ένα ιατρικό μοντέλο, απέτυχαν και έθεσαν τα άτομα με αναπηρία σε πολύ δύσκολες καταστάσεις, τόσο από οικονομική άποψη όσο και κοινωνική.
ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ
Πριν ακόμα μπει σε εφαρμογή η αξιολόγηση της αναπηρίας, οι υπηρεσίες του κράτους που ασχολούνται με τα θέματα των αναπήρων, άρχισαν να μας δίνουν δείγματα πως προτίθενται να εφαρμόσουν αυτή την αξιολόγηση και ιδιαίτερα στις συνθήκες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης.
Οι υπάλληλοι του γραφείου ευημερίας, γιατροί και άλλοι αναρμόδιοι στην ουσία, βαφτίστηκαν αρμόδιοι και αποφασίζουν κατά το δοκούν ποιος είναι ανάπηρος και ποιος όχι.
Άτομα με αναπηρίες, που μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν, να ντυθούν κλπ, αν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τηλέφωνο ή πολύ περισσότερο αν πέτυχαν να έχουν κάποιο πτυχίο, θεωρούνται με βάση τη λογική περιορισμού των ατόμων που δικαιούνται κοινωνικών παροχών, άτομα λειτουργικά και άρα μη ανάπηρα.
Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα άτομο με οπτική αναπηρία, το οποίο είναι απόφοιτο ανώτατης εκπαίδευσης, μπορεί να χρησιμοποιεί το κινητό τηλέφωνο, αυτοεξυπηρετείται και είναι σε θέση να χρησιμοποιεί την τεχνολογία με τα αναγκαία πανάκριβα βοηθήματα.Αν αυτό το άτομο είναι άνεργο, έχει τις ίδιες ευκαιρίες εργοδότησης με τον οποιοδήποτε αρτιμελή ή μπορεί να εργαστεί οπουδήποτε;
Ακόμα και στις θέσεις εργασίας που μπορεί να εργαστεί, όταν διεκδικήσει μια θέση (κύρια στο δημόσιο) απορρίπτεται με αιτιολογικό που προκύπτει από άγνοια ή πίεση συμφερόντων.
Κι εδώ χρειάζεται να μας δώσουν μια εξήγηση: Αφού θεωρούν πως δεν μπορεί να εξασκήσει επάγγελμα, πως θεωρούν λειτουργικό ένα άτομο που κατέχει πτυχίο.
Πώς άραγε να χρησιμοποιήσει το πτυχίο του και τη λειτουργικότητα που έχει κατακτήσει με πολύ κόπο και έξοδα;
ΠΟΛΙΤΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΟ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΙΑΤΡΙΚΟ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ
Η έλλειψη ή μη εφαρμογή προνοιών για απρόσκοπτη πρόσβαση στο δομημένο περιβάλλον, οι ελλιπείς δημόσιες συγκοινωνίες και η απουσία κάποιων άλλων υπηρεσιών, αναγκάζουν τέτοια άτομα να περιοριστούν στο σπίτι τους και στο περιθώριο της κοινωνίας, καταδικασμένα στην φτώχια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Είναι αλήθεια πως τα πιο πολλά προβλήματα τα δημιουργεί η κοινωνία με τον τρόπο που λειτουργεί, λαμβάνοντας υπόψη μόνο τις ανάγκες των αρτιμελών ατόμων, καθιστώντας έτσι την αναπηρία ζήτημα κοινωνικό και όχι ιατρικό όπως θέλουν να το θεωρούν.
Δυστυχώς, επικρατούν ακόμα αντιλήψεις που πιστεύαμε πως αντιμετωπίστηκαν σε μεγάλο βαθμό και πως προχωρούσαμε μπροστά για να εντάξουμε τα άτομα με αναπηρίες στην κοινωνική ζωή.
Το κάθε ανάπηρο άτομο ανάλογα με την οικονομική του θέση μπορεί να αντιμετωπίσει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τα διάφορα προβλήματα αφού για τον σκοπό αυτό υπάρχει ένα σημαντικό οικονομικό κόστος.
Η φιλανθρωπία και η οικογενειακή αλληλεγγύη δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το σύνολο των ζητημάτων που ταλανίζουν τα άτομα με αναπηρίες.
Η πολιτεία καλείται να υιοθετήσει ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα θωρακίζει τα δικαιώματά τους, παρέχοντας υπηρεσίες και οικονομικές χορηγίες για να αντιμετωπιστούν οι διάφορες δυσκολίες και ζητήματα που προκύπτουν από τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Το άσπρο μπαστούνι (15 Οκτώβρη)


Το άσπρο μπαστούνι είναι το σύμβολο πως κάποιο άτομο το οποίο το χρησιμοποιεί έχει οπτική αναπηρία. Το άσπρο μπαστούνι είναι το μέσο που χρησιμοποιεί ένα άτομο με οπτική αναπηρία για να μπορεί να κινείται στους δημόσιους χώρους και κρατώντας το μπορεί να νιώθει ασφάλεια.
Όταν δεις ένα άτομο με άσπρο μπαστούνι σε μια διάβαση πεζών, σε φώτα τροχαίας, σε μια διασταύρωση, να είσαι διπλά προσεκτικός/κή, διότι ένα δικό σου λάθος δεν θα γίνει αντιληπτό από το άτομο με οπτική αναπηρία ώστε να κάνει την ανάλογη κίνηση για να αποφύγει το δικό σου λάθος κ’ έτσι ν’ αποφύγει το ατύχημα.
Όταν δεις ένα άτομο με άσπρο μπαστούνι να είσαι προσεκτικός/κή, διότι μια δική σου απροσεξία ή μια λάθος δική σου κίνηση μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες στο άτομο αυτό.
Τα άτομα με οπτική αναπηρία δεν χρειάζονται τον οίκτο σας, αλλά την ισότιμη αντιμετώπιση και τον ανάλογο σεβασμό στην διαφορετικότητα τους, αλλά και τον σεβασμό που πρέπει να έχουμε στον κάθε άνθρωπο.
Αν θέλεις να προσφέρεις την βοήθεια σου όταν δεις ένα άτομο με το άσπρο μπαστούνι, να το κάνεις όταν και εκεί που την χρειάζεται.
Η ενημέρωση διώχνει την άγνοια η οποία είναι πρόξενος πολλών δυσάρεστων συνεπειών.

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Εκπρόσωπε τύπου του συναγερμού ΠΡ. ΠΡρρρρ....

Εκπρόσωπε τύπου του συναγερμού ΠΡ. Προδρόμου, μας είπες πως το κυβερνόν σου κόμμα και η κυβέρνηση θέλει την μονόπλευρη συνεργασία με τις ΗΠΑ διότι είναι η χώρα της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας.
Δηλαδή η οργάνωση πραξικοπημάτων σε άλλες χώρες, επεμβάσεις οικονομικοί αποκλεισμοί, βομβαρδισμοί, στρατιωτικές επιχειρήσεις με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες, πρόσφυγες, ακόμα και στις ίδιες τις ΗΠΑ όποιος θεωρηθεί ότι είναι ενάντια στις αποφάσεις της εξουσίας είτε θα φυλακιστεί είτε θα βρεθεί σκοτωμένος, θεωρούνται από εσένα δημοκρατία και ελευθερία.
Εκτρέφουν την τρομοκρατία και μετά την πολεμούν για να πετύχουν τα σχέδια τους και αυτό για εσένα είναι δημοκρατία και ελευθερία.
Οι επεμβάσεις στο ΙΡΑΚ, την Λιβύη, την Αίγυπτο, την Συρία, θεωρείς ότι έφεραν την ειρήνη την δημοκρατία και την ελευθερία; Σίγουρα θεωρείς πως η οργάνωση του πραξικοπήματος στην Κύπρο ήταν προς όφελος της δημοκρατίας και της ελευθερίας και η τουρκική εισβολή ένα βήμα για την διπλή ένωση που θα εκπλήρωνε τα εθνικιστικά σου όνειρα.
Ο κάθε βλάκας νομίζεις πως είναι έξυπνος και οι άλλοι βλάκες.

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

(Ελεύθερη) οικονομία

Η (ελεύθερη) οικονομία του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, η οποία είναι ελεύθερη μόνο για το κεφάλαιο, είναι γεμάτη από αντικρουόμενα συμφέροντα και που στις περισσότερες περιπτώσεις οι οικονομικά πιο δυνατοί επιβάλλουν τα δικά τους συμφέροντα και αυτό γίνεται με διάφορους τρόπους, όπως με πολιτικούς, αξιοποιώντας τα αστικά κόμματα (τους πολιτικούς τους εκφραστές), με οικονομικούς (εξαγοράζοντας υπηρεσίες, συνειδήσεις, μέσα πληροφόρησης, κεφάλαια κ.λπ.).
Η εξασφάλιση των συμφερόντων των κατόχων του μεγάλου κεφαλαίου, που είναι και η μικρή μειοψηφία του πληθυσμού, δεν λειτουργεί προς όφελος της κοινωνίας και της τεράστιας πλειοψηφίας του λαού.
Θα προσπαθήσω να δώσω μερικά παραδείγματα: Οι πετρελαϊκές εταιρίες παρεμποδίζουν την ανάπτυξη και λειτουργία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ηλιακή, αιολική κ.α.) διότι αυτό θα επηρεάσει την κερδοφορία τους, ενώ όσο το δυνατό ανάπτυξη και σε μεγάλη κλίμακα λειτουργία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, θα παρέχει στον κόσμο φθηνότερη ενέργεια και κατά συνέπεια φθηνότερα προϊόντα. Επίσης αυτό θα ήταν προς όφελος του περιβάλλοντος και της υγείας των έμβιων όντων του πλανήτη.
Οι υπηρεσίες  δημόσιας υγείας παρέχουν στον πληθυσμό δωρεάν ή φθηνή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η υγεία είναι αγαθό που θα πρέπει να έχει την δυνατότητα ο καθένας να έχει τη φροντίδα της. Το ιδιωτικό όμως κεφάλαιο που ασχολείται με τα θέματα υγείας προκειμένου να έχει περισσότερη πελατεία άρα παραπάνω κερδοφορία, επιδιώκει την συρρίκνωση της δημόσιας υγείας.
Η μόρφωση είναι ένα αγαθό επίσης στο οποίο πρέπει να έχει πρόσβαση ο καθένας και αυτό επιτυγχάνεται όταν το κόστος δεν είναι ψηλό, ώστε και ο πιο φτωχός να μπορεί να μορφωθεί. Αυτή την δυνατότητα την δίνει η δημόσια και δωρεάν παιδεία. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα του ιδιωτικού κεφαλαίου που ασχολείται με την εκπαίδευση, γι’ αυτό η επιδίωξη του είναι η παροχή της παιδείας από τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, με το ανάλογο κόστος ασφαλώς.
Τα συνεργατικά ιδρύματα συστάθηκαν για να βοηθήσουν τα φτωχά λαϊκά στρώματα του λαού, για στέγαση, επαγγελματική δραστηριότητα και μόρφωση των παιδιών. Οι εμπορικές τράπεζες όμως που έβλεπαν ένα μέρος του πληθυσμού να μην συνεργάζεται ή να συνεργάζεται λιγότερο μαζί τους, ήθελαν να πάρουν όλη την πίτα της αγοράς. Έτσι άρχισαν τον πόλεμο στα συνεργατικά ιδρύματα ώσπου και στην Κύπρο όπως και σε άλλες χώρες βρήκαν την ευκαιρία και ανάγκασαν τα συνεργατικά ιδρύματα να λειτουργούν περίπου ως εμπορικές τράπεζες.
Τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα αφού με τη λειτουργία τους οδήγησαν πολλά μικρά καταστήματα σε κλείσιμο, επιδιώκοντας περισσότερο κέρδος και πλήρη επικράτηση στην αγορά, κατάφεραν  να εργάζονται όλες τις μέρες της βδομάδας από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Τα μικρά καταστήματα μη αντέχοντας σε τέτοια ωράρια και τον σκληρό ανταγωνισμό, αγωνίζονται να διαφοροποιήσουν την κατάσταση που αν δεν αλλάξει θα θέσει τέρμα στην λειτουργία των μικρών επιχειρήσεων (στην Κύπρο επειδή η αγορά είναι μικρή, οι μικρές επιχειρήσεις δεν έχουν την δυνατότητα να επιβιώσουν ).
Η μεγαλύτερη και η πιο ουσιαστική διαφορά στον καπιταλισμό είναι στη παραγωγή προϊόντων (και υπηρεσιών) από μεγάλο αριθμό εργαζομένων από τη μια και την ιδιοποίηση του κέρδους από τους εργοδότες από την άλλη. Αυτή η διαφορά έχει ως αποτέλεσμα την σύγκρουση των αντίθετων ταξικών συμφερόντων.

Στην ελεύθερη δήθεν αγορά ο στόχος και σκοπός είναι το κέρδος (το χρήμα είναι θεός). Για την απόκτηση όλο και περισσότερου κέρδους υπάρχει ένας συνεχείς ανταγωνισμός και ένας αγώνας των κεφαλαιοκρατών για έλεγχο και επικράτηση στην αγορά ώστε να έχουν διαθέσιμες αγορές για τα προϊόντα και υπηρεσίες τους.
Ο άνθρωπος στην (ελεύθερη αγορά) είναι ένα εμπόρευμα που η πλουτοκρατία τον αντιμετωπίζει ως το μέσο παραγωγής κέρδους.
Οι ανταγωνιστικές σχέσεις στην οικονομία αντανακλούν στις κοινωνικές σχέσεις οι οποίες και αυτές είναι ανταγωνιστικές.
Ο ατομικισμός, ο εγωκεντρισμός, η ιδιοκτησιακή αντίληψη πάνω σε πράγματα και ανθρώπους, στον/στην σύζυγο, στα παιδιά κ.λπ. είναι απότοκα του συστήματος της (ελεύθερης) αγοράς και της ατομικής ιδιοκτησίας (του καπιταλισμού), που τελικά φαίνεται πως και η ατομική ιδιοκτησία δεν είναι κάτι εξασφαλισμένο σ’ αυτό το σύστημα (κούρεμα καταθέσεων, εκποιήσεις περιουσιών, εξαναγκαστικές πωλήσεις κ.α.).

Το κυνήγι για την εξασφάλιση πλουτοπαραγωγικών πηγών όπως πετρέλαια, μεταλλεύματα, φτηνό εργατικό δυναμικό κ.α. και η εξασφάλιση αγορών για τη διάθεση των προϊόντων και υπηρεσιών κρατούν τους λαούς δέσμιους της αμάθειας, του εθνικισμού, του θρησκευτικού σκοταδισμού και τελικά θύματα του πολέμου και των συνεπειών του για ένα σκοπό που οι λαοί δεν έχουν τίποτε να κερδίσουν. Τι θα γινόταν άραγε αν όλοι αρνιόντουσαν να παν στον στρατό;
Οι ανθρώπινες ζωές δεν έχουν καμιά σημασία μπροστά στο κέρδος.

Ναι ο καθένας έχει την δυνατότητα να κερδίσει (όχι από το μεροκάματο) και να γίνει επιχειρηματίας. Πόσοι όμως μπορούν να το πετύχουν; Και πόσοι απ’ αυτούς μπορούν ν’ αντέξουν στον ανταγωνισμό;
Στον καπιταλισμό τον παράδεισο της (ελεύθερης) οικονομίας, δεν μπορεί να είναι σίγουρος κανείς για τίποτε, μπορείς να κάνεις όνειρα, τώρα αν θα πραγματοποιηθούν άλλη κουβέντα.
Η ανεργία, η πίνα, η εξαθλίωση είναι τ’ αποτελέσματα μιας οικονομίας που στόχος και σκοπός της είναι το κέρδος και η ευημερία των αριθμών και όχι ο άνθρωπος.
Βέβαια η φτώχια, η ανέχεια, η πίνα, είναι πρόσφορο έδαφος για κερδοφόρες επιχειρήσεις όπως η σωματεμπορία, τα ναρκωτικά, το δουλεμπόριο κ.λπ.
Πόσα εκατομμύρια άνεργους και πεινασμένους έχει η ευρωπαϊκή (οικογένεια!) και η μητρόπολη του καπιταλισμού ΗΠΑ;
Πόσα εκατομμύρια φτωχούς και πεινασμένους δημιούργησαν σε διάφορες χώρες οι δραστηριότητες των πολυεθνικών εταιριών και οι πόλεμοι που δημιουργούν για την εξασφάλιση των αγορών και των χρυσοφόρων πηγών, μαύρων, άσπρων, κίτρινων ή όποιου άλλου χρώματος;

Ένα σύστημα που γεννά τον ανταγωνισμό και την αντιπαράθεση, δεν διορθώνεται με θεωρίες περί συνεργασίας των αντίθετων συμφερόντων (συνεργασία των τάξεων), επίκλησης της κοινωνίας των πολιτών και θεωρίες περί εθνικής ενότητας, Πάνω σε ποια βάση και για το συμφέρων ποιών;
Για ν’ αλλάξει το αποτέλεσμα πρέπει να πάψει η αιτία που το προκαλεί!

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

40 χρόνια Αύγουστος

Πάντα τέτοιες μέρες κάτι δίνει την αφορμή για να γίνουν οι μνήμες πιο έντονες και η θλίψη να πλακώσει σαν καταχνιά. Εψές αργά το βράδυ καθόμαστε έξω στην αυλή, στη γειτονιά ησυχία (το προηγούμενο βράδυ τέλειωσα το βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη, οδός αβύσσου αριθμός μηδέν και η αναστάτωση στο μυαλό υπάρχει), Έτσι σ’ αυτή την ησυχία το μυαλό πήγε 40 χρόνια πίσω. 13 Αυγούστου 1974, στον καφενέ μας οι θαμώνες στα σκοτεινά, κάτω από την καλύφη, ακούοντας ξένους ραδιοσταθμούς ανάμεναν με αγωνία τα αποτελέσματα των συνομιλιών στη Γενεύη για το κυπριακό. Ο πατέρας μου ο οποίος ήταν σε θέση να αντιληφτεί τις εξελίξεις όντας πολιτικοποιημένος, μπήκε στο μπακάλικο μας και άρχισε να μαζεύει πράγματα για να τα φορτώσει στο μονοκάμπινο (Μοσκοβιτς).
Το Πρωί γύρω στις 6 ξύπνησα. Ένα ράδιο στη γειτονιά έλεγε πως  ξεκίνησε η δεύτερη φάση της τούρκικης εισβολής, δηλαδή η δεύτερη πράξη του θεατρικού έργου (τραγωδία), γιατί, τι άλλο από θέατρο ήταν; Αφού το σενάριο που φτιάχτηκε από τους σεναριογράφους του ΝΑΤΟ και δόθηκε στους πρωταγωνιστές υποταχτικούς τους και το εκτέλεσαν, με τις εκατοντάδες χιλιάδες του κυπριακού λαού ως κομπάρσους, που όμως δεν πληρώθηκαν αλλά πλήρωσαν βαρύ τίμημα.
Μόλις άκουσα την είδηση, σηκώθηκα γρήγορα, μάζεψα τα προσωπικά μου αντικείμενα και τα έβαλα στη βαλίτσα που ήταν κάτω από το κρεβάτι μου και πήγα δίπλα στο καφενέ-μπακάλικο. Οι γονείς μου με το άκουσμα της είδησης άρχισαν να μαζεύουν και να φορτώνουν στο αυτοκίνητο και από το σπίτι πράγματα, όσα μπορούσε να χωρέσει το αυτοκίνητο (κρεβάτια στρώματα, είδη κουζίνας κ.λπ.).
Ήθελα πολύ να πάρω το pick up (δισκοφόρο) και καμιά πενηνταριά δίσκους μικρούς που είχα, αλλά φοβήθηκα τις αντιδράσεις που ίσως θα υπήρχαν τέτοιες ώρες που ήταν.
Μπήκαμε στο αυτοκίνητο, πριν κλείσω την πόρτα σκέφτηκα να πάρω μια πέτρα από την αυλή, διότι καταλάβαινα πως το πιο πιθανόν ήταν να μη γυρίσουμε πίσω, όμως δεν το έκανα.
Ευτυχώς η απόφαση του πατέρα άλλαξε και δεν πήγαμε Λευκωσία (μάλλον θα σκοτωνόμαστε). Τελικά πήγαμε στο Φοινί.
Μας λένε να μη μιλούμε για το 1974 διότι παρελθοντολογούμε, να κοιτάζουμε μπροστά! Που μπροστά να κοιτάξουμε που μας έχουν γεμίσει με αδιέξοδα, καλύπτοντας τα με ανέξοδα επικοινωνιακά παιχνίδια και λόγους που όπως πάντα προσπαθούν να ηρωοποιήσουν τα ξεπουλήματα της χώρας.
Τώρα πρωταγωνιστές, συνεχιστές,  συνοδοιπόροι, θέλουν να μας πίσουν πως τα πράγματα δεν έγιναν έτσι, αλλιώς έγιναν, το ΝΑΤΟ δεν ευθύνεται, ούτε αναμίχθηκε. Φταίει η ΕΣΣΔ. Δεν ευθύνεται η ΕΟΚΑβ αλλά το ΑΚΕΛ, ο Μακάριος και οι άλλες δημοκρατικές δυνάμεις που δεν δέχονταν με το ένα ή τον άλλο τρόπο διχοτόμηση της Κύπρου και δημιουργίας Νατοϊκού προτεκτοράτου στη Μεσόγειο. Διότι αντί να αντισταθείς λέει η φιλοσοφία τους στον βιασμό και να έχεις αρνητικές συνέπειες, καλύτερα ας τον απολαύσεις.
Το θέατρο συνεχίζεται από τους εκτελεστές του σεναρίου, της παράταξης που ανάλαβε να ολοκληρώσει τους σχεδιασμούς των πολυεθνικών για ένταξη της Κύπρου στους οργανισμούς εξυπηρέτησης της διεθνούς πλουτοκρατίας.
Και ο λαός λες και τον πότισαν ηρεμιστικά, ναρκωτικά και δεν αντιδρά, δέχεται παθητικά αυτά που συμβαίνουν.

Δόση και κούρεμα, δόση και ξεσπίτωμα, δόση και ανεργία, φτώχια, εξαθλίωση, δόση και αγορά όσο-όσο σπιτιών, οικογενειακών και μικρών επιχειρήσεων, δόση και λύση του κυπριακού όπως την θέλουν, όπως τους συμφέρει.
Δεν θέλουμε άλλη δόση θέλουμε απεξάρτηση.

Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Προδοσία 1974, παράδοση της μισής Κύπρου.


20 Ιούλη 1974 ώρα 5:30π.μ.
Ξεκίνησε το δεύτερο μέρος του εγκλήματος κατά της Κύπρο από τον στρατιωτικό συνασπισμό του θανάτου το ΝΑΤΟ.
Αφού στις 15 Ιούλη η αμερικανοκίνητη χούντα της Ελλάδα σε συνεργασία με την ΕΟΚΑβ έδωσαν την αφορμή που χρόνια υπομονετικά περίμενε η Τουρκία, πραγματοποιώντας το πραξικόπημα και την ένοπλη κατάλυση της δημοκρατίας.
Η αφορμή δεν δόθηκε εν αγνοία της Τουρκίας. Η εισβολή δεν αποφασίστηκε, προετοιμάστηκε και εκτελέστηκε μέσα σε 5 μέρες. Πραξικόπημα και εισβολή προετοιμάζονταν σύμφωνα με όλα τα στοιχεία που παρουσιάζονται στους φακέλους των κοινοβουλίων Ελλάδας και Κύπρου, μαρτυρίες ανθρώπων οι οποίοι είχαν εμπλοκή, αμερικανών αξιωματούχων και άλλων, ακόμα και στα βιβλία αυτού που σήμερα επιχειρεί στα πλαίσια της προσπάθειας για αθώωση του ΝΑΤΟ και επιρρίπτοντας ευθύνες στην ΕΣΣΔ, στον Μακάριο και την αριστερά, ώστε ο κυπριακός λαός να δεχτεί χωρίς αντιστάσεις την πρόθεση της κυβέρνησης να εντάξει την Κύπρο στον συνασπισμό εκείνο που σχεδίασε την παράδοση της μισής χώρας μας στην Τουρκία, κ’ έτσι να ολοκληρώσει το έργο που ανάλαβε να εκτελέσει η ΕΟΚΑβ. Η υποθήκευση της χώρας μας στις πολυεθνικές και τους οργανισμούς των, δεν είναι άσχετη με τους γενικότερους σχεδιασμούς του στρατιωτικού συνασπισμού που εξασφαλίζει πεδία κερδοφορίας των πολυεθνικών εταιριών.
Ο λαός που ξεχνά την ιστορία του, δεν βγάζει τα αναγκαία συμπεράσματα απ’ αυτή, είναι καταδικασμένος να ξαναζήσει  τις τραγωδίες που πέρασε.
Γιατί να ξεχάσουμε και πώς να ξεχάσουμε, γιατί να συγχωρήσουμε και πώς να συγχωρήσουμε, πώς να μην αγανακτούμε και πώς να μη νιώθουμε αηδία, εμείς που ζήσαμε το δίδυμο έγκλημα του πραξικοπήματος-τούρκικης εισβολής, αντί να ακούσουμε συγνώμη, βλέπουμε σήμερα να ολοκληρώνεται το έγκλημα, αυτοί που έπρεπε να ντρέπονται για τις επιλογές και τη δράση τους, να είναι στην εξουσία, να μας κυβερνούν και να βγάζουν λόγους στις μαύρες επετείους και στα μνημόσυνα των θυμάτων, ποιοι; Αυτοί που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ευθύνονται για την προδοσία και των πολιτικών που την συντηρούν μέχρι τις μέρες μας.

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Τρώμε παραδοσιακά πίνουμε κυπριακά


Το σωματείο μας διοργανώνει στο οίκημα του σωματείου, εκδήλωση συνεστίαση με μουσική, ΤΡΩΜΕΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΠΙΝΟΥΜΕ ΚΥΠΡΙΑΚΑ.
Τιμή συμμετοχής €7.50σεντ το άτομο. Το ποτό δεν συμπεριλαμβάνεται στην τιμή και θ’ αγοράζεται από το μπουφέ του οικήματος.
 Σας καλούμε να συμμετέχετε σ’ αυτή την ψυχαγωγική εκδήλωση με τις οικογένειες και τους φίλους σας.

Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

ΚΚΚ-ΑΚΕΛ+ 88

ΚΚΚ-ΑΚΕΛ+ 88 χρόνια ζωής και δράσης.
Οργάνωσε την εργατική τάξη, πάλεψε ενάντια στην αποικιοκρατία, αντιτάχθηκε στη διχοτόμηση της Κύπρου και την ένταξη της στον στρατιωτικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ, αγωνίστηκε για μια σωστή και βιώσιμη λύση του κυπριακού ζητήματος, αγωνίστηκε για τη δημοκρατία και την ελευθερία..
Αγωνίστηκε και αγωνίζεται για την εκδημοκρατικοποίηση της παιδείας και την δωρεάν παροχή της σε όλους.
Πάλεψε και συνεχίζει να επιδιώκει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του λαού.
Είναι υπέρ της διατήρησης των ημικρατικών οργανισμών ως κοινωφελών υπηρεσιών, που είναι σημαντικοί και ως προς την κρατική ασφάλεια.
Το ΑΚΕΛ έθεσε την σφραγίδα του στο 8ωρο, στην ΑΤΑ, στις κοινωνικές ασφαλίσεις, στην συνεταιριστική οικονομία, τον συνεργατισμό.
Στα πλαίσια της ΕΕ παλεύει για διεύρυνση της δημοκρατίας, για περισσότερες εξουσίες στο ευρωκοινοβούλιο, για δικαιότερη κατανομή του πλούτου, για κοινωνική πρόνοια, για κοινωνικό κράτος, για την αποδοχή της διαφορετικότητας (θρησκευτικής, φυλετικής, χρώματος, σωματικών και πνευματικών χαρακτηριστικών και σεξουαλικής ταυτότητας).
Έχουν και οι άλλες πολιτικές παρατάξεις τις ίδιες θέσεις; Αγωνίζονται και οι άλλες πολιτικές παρατάξεις για τους ίδιους στόχους;
Το ΑΚΕΛ αντιστέκεται και αγωνίζεται ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, της πολιτικές λιτότητας, των μνημονίων, που οδηγούν τους λαούς στην φτώχεια, την ανεργία την μιζέρια, οι άλλες παρατάξεις τι κάνουν; Είναι λοιπόν όλοι το ίδιο; Αφού το ΑΚΕΛ είναι διαφορετικό, έχει διαφορετική πολιτική-ιδεολογική φιλοσοφία και πολιτική πρακτική και δράση , πως τότε με τη λογική κάποιων όλοι είναι το ίδιο;
Στις εκλογές της 25 Μάρτη το ΑΚΕΛ πρέπει να βγει ισχυρό με στήριγμα τον λαό, για να μπορεί να αντιστέκεται, να διεκδικεί και να κερδίζει για τον λαό, για την Κύπρο.
Ψηφίζουμε ΑΚΕΛ διότι θέλουμε μια Ευρώπη διαφορετική και απαραίτητο βήμα για τον σκοπό αυτό είναι η αλλαγή του ισοζυγίου των πολιτικών δυνάμεων στο ευρωκοινοβούλιο.

Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Βάλε τα ταξικά γυαλιά σου

Οι εκλογές για το ευρωκοινοβούλιο δεν είναι Eurovision.
Ότι αποφασίζεται εκεί αφορά τη ζωή μας.

Το Ευρωκοινοβούλιο είναι το μόνο εκλεγμένο όργανο της ΕΕ. Οι ευρωεκλογές είναι η μόνη ευκαιρία που έχει ο καθένας να εκφράσει τη γνώμη του και να τοποθετηθεί υπέρ εκείνων των πολιτικών  θέσεων και των  πολιτικών δυνάμεων που τις στηρίζουν.
Το ποιες πολιτικές θα υιοθετηθούν ή σε ποιες πολιτικές θα μπουν εμπόδια ή θα κλείσει ο δρόμος εξαρτάται από το ισοζύγιο των πολιτικών δυνάμεων που οι λαοί της ΕΕ στέλνουν με τη ψήφο τους στο ευρωκοινοβούλιο.
Η δεξιά της Ευρώπης με κύριο συντελεστή το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (μέρος του οποίου είναι ο (ΔΗ)ΣΥ/ναγερμός), και πολλές φορές με συνοδοιπόρο το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (μέρος του οποίου είναι το σκ ΕΔΕΚ), επέβαλαν στις χώρες της ΕΕ νεοφιλελεύθερες πολιτικές, πολιτικές που εμποδίζουν την κρατική παρέμβαση στην οικονομία, πολιτικές που ενισχύουν την κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και εφαρμογής των προσωπικών συμβολαίων, αφαιρώντας από τους εργαζόμενους τη δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους. Εφαρμόζουν πολιτικές που τα κοινωνικά αγαθά της υγείας και της παιδείας γίνονται εμπόρευμα και παραχωρούνται στα χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου. Η κρατική περιουσία όπως ημικρατικοί οργανισμοί κ.λπ. ξεπουλιούνται στο μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο. Αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών είναι η ανεργία, η φτώχια, η εξαθλίωση των λαών, η ανικανότητα αντιμετώπισης των ασθενειών, ημιτελής εκπαίδευση ώστε να υπάρχουν στρατιές εργατικού δυναμικού για τις πολυεθνικές εταιρίες. Η κοινωνική πρόνοια μειώνεται και οι αδύνατες ομάδες του πληθυσμού οδηγούνται στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Κύριο μέλημα των αποφάσεων τους είναι η αύξηση των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου..

Όλο και περισσότερες εξουσίες μεταφέρονται στα όργανα  της ΕΕ ενισχύοντας την κεντρική εξουσία αφαιρώντας από τις εξουσίες των κρατών. Η δημοκρατία μειώνεται και η εξάρτηση των κρατών από τις αποφάσεις του κέντρου ενισχύεται. Η στρατικοποίηση  της ΕΕ για να έχει την δυνατότητα επέμβασης σε άλλες χώρες για την εξασφάλιση των συμφερόντων των πολυεθνικών εταιριών γίνεται όλο και περισσότερο πραγματικότητα.
Η υποστήριξη από ΕΕ και ΗΠΑ φασιστικών οργανώσεων και πραξικοπηματικά ανελθόντες στην εξουσία, όπως στην Ουκρανία, υπαγορεύεται από τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιριών τα οποία εκφράζουν οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις των αστικών κομμάτων της ΕΕ και ΗΠΑ.

Στην Κύπρο η δεξιά με επικεφαλής τον (ΔΗ)ΣΥ/ναγερμό προκειμένου ν’ ανέλθει στην εξουσία, δια των στελεχών του και κύρια του υποψηφίου τότε και νυν προέδρου, υποσχόταν και δεσμευόταν, πως δεν θα γίνει κούρεμα, πως κάτι τέτοιο δεν υπάρχει και πως στην απίθανη περίπτωση που θα τεθεί δεν θα γίνει δεχτό. Αντί αυτού όχι μόνο συζητείτο, είχε τεθεί και η κυβέρνηση του συναγερμού το επεξεργαζόταν στο υπ. Οικονομικών, όχι μόνο δεν το δέχτηκε, αλλά έκανε και την πρόταση για συνολικό κούρεμα.
Ξεπούλησαν ή δώρισαν τα καταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα.
Υποσχέθηκαν και δεσμεύτηκαν πως οι Ημικρατικοί οργανισμοί δεν θα ιδιωτικοποιηθούν (μετοχοποιηθούν, αποκρατικοποιηθούν). Δεν έφτασαν ν’ αναλάβουν την εξουσία και πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων τη δέσμευσή τους. Η κρατική περιουσία ξεπουλιέται στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
Υποσχέθηκαν να προωθήσουν το γρηγορότερο το Γενικό Σχέδιο Υγείας. Μετά από ένα χρόνο καθυστερήσεων αντί να τεθούν οι προϋποθέσεις εφαρμογής (αυτονόμησης των νοσοκομείων) τα νοσοκομεία βρίσκονται υπό διάλυση και το ΓΕ.Σ.Υ. διαφοροποιείται και επιχειρείται η συμμετοχή των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών, στην ουσία η παραχώρηση της υγείας στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
Η κοινωνική πρόνοια τίθεται υπό αμφισβήτηση και διαφοροποιείται ο ρόλος του κράτους ως αρμόδιου και υπεύθυνου για την αξιοπρεπή διαβίωση και συμμετοχή στη κοινωνική ζωή των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού.
Αυξήθηκε το όριο συνταξιοδότησης, μειώθηκαν συντάξεις και ωφελήματα.
Με διατάγματα καταργήθηκε το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων προς όφελος των μεγάλων πολυκαταστημάτων  και επιχειρήσεων.
Αποδυναμώθηκαν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις με τη σύμπλευση της κυβέρνησης με το μέρος του μεγάλου κεφαλαίου.
Η εκποιήσεις της πρώτης κατοικίας των ατόμων που λόγω της κρίσης βρέθηκαν στη δύσκολη θέση να μη μπορούν να δίνουν τις δόσεις τους στα τραπεζικά ιδρύματα, είναι πολύ κοντά στην πραγματοποίηση και η δεξιά αρνείται να στηρίξει μέτρα προστασίας και η εκτός θεσμών εξουσία της τρόικα πιέζει για ν’ αρχίσουν οι εκποιήσεις.

Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση σταμάτησε και παρατηρούνται φαινόμενα πισωγυρίσματος, και ενίσχυση του θρησκευτικού χαραχτήρα της εκπαίδευσης.
Το μόνο που δεν αναίρεσαν είναι την άποψη τους πως ο κατώτατος μισθός είναι πολύς στα €900 περίπου, Και την θέληση τους να τον  μειώσουν. Να θυμίσω πως ο Τορναρίτης μας είπε επιχειρηματολογώντας για το θέμα πως στη Βουλγαρία οι μισθοί είναι €400.

Τα κόμματα της ευρωπαϊκής αριστεράς (με το ΑΚΕΛ να παίζει σημαντικό ρόλο), αντιστέκονται στις πολιτικές  της δήθεν ελεύθερης αγοράς, της πολιτικές της σκληρής λιτότητας, του νεοφιλελευθερισμού, στις πολιτικές που οδηγούν στο αδιέξοδο, τις κρίσης του καπιταλισμού και τη λογική της καταστροφής για να μπορέσει η οικονομία να επανεκκινήσει.
Το ΑΚΕΛ μαζί με τα’ άλλα κόμματα της αριστεράς, επιδιώκουν διεύρυνση των εξουσιών της ευρωβουλής, περισσότερη δημοκρατία, κοινωνική πολιτική που να προσφέρει ένα καλό βιοτικό επίπεδο ώστε οι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού να μη εξαρτώνται από τη φιλανθρωπία με τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Επιδιώκουν Την παρέμβαση του κράτους ώστε η κατανομή του παραγόμενου πλούτου να γίνεται δικαιότερα, όσο μπορεί αυτό να γίνει στα πλαίσια του καπιταλισμού.

Βάλε τα ταξικά γυαλιά σου και δες ποια πολιτική δύναμη εκφράζει τα ταξικά σου συμφέροντα.

Το ΑΚΕΛ Αγωνίζεται για την εφαρμογή του Γενικού Σχεδίου Υγείας, την δωρεά δημόσια παιδεία και την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση
Το ΑΚΕΛ αντιστάθηκε και αντιστέκεται στο ξεπούλημα των ημικρατικών οργανισμών και της κρατικής περιουσίας.
Το ΑΚΕΛ είναι στο πλευρό των συνταξιούχων για αξιοπρεπή διαβίωση.
Επαγγελματικές ομάδες που βρέθηκαν στο στόχαστρο της πλουτοκρατίας στην προσπάθεια για μείωση μισθών, του βιοτικού επιπέδου, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων και δικαιωμάτων, βρήκαν μόνο αταλάντευτο συμπαραστάτη το ΑΚΕΛ.

Αν θέλεις να γίνουν αλλαγές δεν αδιαφορείς και δεν επιλέγεις αποχή, διότι έτσι αυτό που ενισχύεις είναι τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις και τις πολιτικές τους. Έτσι ενισχύεις την υπάρχουσα κατάσταση και επιβραβεύεις τις αποφάσεις που λήφθηκαν και μας οδήγησαν σ’ αυτή την κατάσταση.
Σαν επιβράβευση των πολιτικών του θα θεωρήσει και ο (ΔΗ)ΣΥ/ναγερμός τυχόν  ψηλά ποσοστά που θα πάρει στις ευρωεκλογές.
Αν το ΑΚΕΛ πάρει ψηλά ποσοστά στις εκλογές της 25 Μάρτη, αυτό θα του δώσει τη δύναμη να αντιστέκεται, να παλεύει και να προωθεί θέσεις προς όφελος του λαού και της Κύπρου.

Οι ιμπεριαλιστές οι οποίοι επιβουλεύονται την γεωγραφική θέση και τον φυσικό πλούτο της Κύπρου, επιδιώκουν κτύπημα του ΑΚΕΛ, της αριστεράς και του Λαϊκού κινήματος. Αυτό δεν θα αφήσουμε να περάσει και ζητούμε από τον κάθε κύπριο πατριώτη να συνταχτεί μαζί μας και στις 25 Μάρτη να ψηφίσει τον συνδυασμό του ΑΚΕΛ και να δυναμώσει τη φωνή αντίστασης του λαού.

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

Κοινή Πρωτομαγιάτικη διαδήλωση

Στην απεργία της Πρωτομαγιάς συμμετέχουμε δυναμικά και δίνουμε το παρόν μας στη συγκέντρωση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. 6 το απόγευμα έξω από το υπ. Οικονομικών και πορεία προς το γήπεδο της Τσετίνκαγια, για να συναντηθούμε με τους τουρκοκύπριους εργαζόμενους και από κοινού να τιμήσουμε την Κόκκινη Εργατική Πρωτομαγιά και τους πρωτοπόρους εργάτες που έδωσαν τη ζωή τους για καλύτερες συνθήκες δουλειάς και καλύτερο βιοτικό επίπεδο. Το οκτάωρο, οι κοινωνικές ασφαλίσεις, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, η Αυτόματη τιμαριθμική Αναπροσαρμογή (ΑΤΑ) κ.α. δεν χαρίστηκαν ούτε υπήρχαν από γέννησης της ανθρώπινης κοινωνίας. Κερδήθηκαν με αιματηρούς αγώνες, φυλακίσεις, εξορίες και στερήσεις.
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε, αντίθετα τους ενώνει η εκμετάλλευση  και οι αντιλαϊκές πολιτικές του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων. Έτσι και στην Κύπρο ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι εργαζόμενοι δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε. Αυτοί που έχουν να χωρίσουν είναι η αστική τάξη, η πλουτοκρατία και από τις δυό πλευρές και όμως τους ενώνει το κτύπημα των εργατικών κατακτήσεων και του λαϊκού κινήματος, της αριστεράς και των κομμάτων  που εκφράζουν τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Ο Αγώνας ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων εργαζομένων είναι κοινός και επιβάλλεται στενή συνεργασία και κοινή δράση.

Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Συγκέντρωση

Ανακοίνωση

Το κοινοτικό συμβούλιο Αγίου Γεωργίου Σολέας, οργανώνει την Κυριακή 4 Μάη 2014 την καθιερωμένη πια εκδήλωση, ή οποία θα ξεκινήσει η ώρα 9:00 το πρωί Στη Σκουριώτισσα.

Η εκδήλωση θα αρχίσει με λειτουργία για όσους θέλουν να την παρακολουθήσουν στο παρεκκλήσι της Παναγίας Σκουριώτισσας. Θ’ ακολουθήσει πορεία μέχρι   το κοιμητήριο του χωριού.
Το μεσημέρι θα πραγματοποιηθεί συνεστίαση στο κέντρο Πεύκος στον Αστρομερίτη.

Παρακαλούμε να έχουμε τη δήλωση συμμετοχής σας για καλύτερη οργάνωση.

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

1958-1967-2014

21 Απρίλη 1967 η φασιστική χούντα των συνταγματαρχών με πραξικόπημα καταλαμβάνει την εξουσία στην Ελλάδα. Οι γερμανοί φασίστες έφυγαν όμως άφησαν τους συνεργάτες τους (έλληνες ) φασίστες να συνεργάζονται με τα νέα αφεντικά, πρώτα τους άγγλους και μετά τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Το αποκορύφωμα της δράσης τους ήταν η επταετής δικτατορία που έβαλε την Ελλάδα στον γύψο. Βασανιστήρια, διώξεις, φυλακίσεις, ξερονήσια, ήταν στην ημερήσια διάταξη για τους κομμουνιστές και τους δημοκράτες αντιστασιακούς. Τις συνέπειες των πράξεων  της φασιστικής χούντας για να εξυπηρετήσουν τα Νατοϊκά συμφέροντα, στην Κύπρο τις ζούμε ακόμα και προσπαθούμε να βρούμε τους τρόπους για να ενώσουμε την χώρα μας και ν’ απαλλαγούμε από την κατοχή.

Κάτι άλλο:
Πιο κάτω  κοινοποιώ ένα κείμενο του Χρίστου Χατζήπαπα που το βρήκα στο face book, το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφ. Πολίτης, επειδή κάποια πράγματα πρέπει να τα γνωρίζουμε. Αναφέρεται στην τέλεση της λειτουργίας του επιταφίου στην κατεχόμενη Αμμόχωστο στην εκκλησία του αγ. Γεωργίου εξορινού.


Χρίστου Χατζήπαπα
Συγγραφέα

Αυτός που παρέδωσε το κλειδί... στον επίσκοπο.

Δεν έχει όνομα αυτός ο άνθρωπος! Νομίζω πως όσο και να πρόσεξα στις ειδήσεις για το σπουδαίο γεγονός της περιφοράς του Επιταφίου στην Αμμόχωστο, δεν έχω ακούσει ποιος τελικά ήταν «αυτός ο τύπος» που παρέδωσε το κλειδί της εκκλησίας του Αγ. Γεωργίου Εξορινού στον επίσκοπο. Παρά μόνο πως ήταν κάποιος «ακαδημαϊκός», τουτέστιν πανεπιστημιακός, Τουρκοκύπριος. Το όνομά του ωστόσο, παρ’ ό,τι δεν μπήκε κανείς στον κόπο να αναφέρει, είναι πολύ σημαντικό. Πρόκειται για τον συμπατριώτη μας Ουμίτ Ιναξί, ζωγράφο, συγγραφέα και φιλόσοφο, που υπογράφει καμιά εικοσαριά δικά του βιβλία. Η πρώτη του έκθεση, αν δεν σφάλλω, παρουσιάστηκε στην γκαλερί Κλόρια πριν αρκετά χρόνια. Είναι καθηγητής σε πανεπιστήμιο στην Αμμόχωστο, πρόεδρος των Τ/Κ Συγγραφέων και Καλλιτεχνών. Κάποτε είχε διδάξει και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και υπήρξε επίσης πολιτιστικός σύμβουλος της Κυπριακής Πρεσβείας στο Λονδίνο. Μιλά Ελληνικά, μάλλον Κυπριακά… Από το πανεπιστήμιο στην Αμμόχωστο είχε εκδιωχθεί επί Ντενκτάς για την αντίθεσή του στην κατοχή και την προσήλωσή του στην Ενιαία Κύπρο, ανήκοντας τότε στην κίνηση «γιασεμί», αν αυτό μιλάει κάτι στους πλείστους άσχετους απ’ εδώ, που θεωρούν πως οι Τουρκοκύπριοι είναι ανύπαρκτος κρίκος στη λύση του Κυπριακού. Το είπε κιόλας ο αρχιεπίσκοπος μόλις χθες με κομπασμό ανίδεου, ως συνήθως. Μα άλλωστε, έτσι τους αντιμετωπίσαμε και το 2003 που είχανε βγει μαζικά στους δρόμους και πέτυχαν την απομάκρυνση του Ντενκτάς και εν συνεχεία το άνοιγμα των οδοφραγμάτων. Ενώ εμείς στη νιρβάνα μας, στην τάχα ευημερία μας, ενώ οι πολιτικοί μας έκαναν, ο καθένας στο κομπολόι του, τους προσωπικούς λογαριασμούς του. Ακόμη και αυτοί, οι διεκδικούντες τίτλους επαναπροσεγγιστών στην προσπάθεια επανένωσης της πατρίδας. Περί άλλων όμως ετύρβαζαν! Τις μικρές και μεγάλες εξουσίες τους. Στο Νότο!... Για να τσιμεντωθούν, έκτοτε ανεπανόρθωτα, η Κερύνεια, η Λάπηθος, ο Καραβάς, η Αμμόχωστος, ακόμα και η Καρπασία. Και αυτό το συνειδητοποιούν, καλύτερα από όλους μας, οι Τουρκοκύπριοι φίλοι. Και θλίβονται γι’ αυτό. Ο Ουμίτ Ιναξί είναι ένας απ’ αυτούς, πρωταγωνιστής στην ομάδα για επιστροφή της πόλης στους νόμιμους κατοίκους της. Δική του ήταν και η πρωτοβουλία, εδώ και δύο χρόνια, για τον καθαρισμό και τον εξωραϊσμό της εκκλησίας, συμβάλλοντας στο να γίνει κάτι σαν πολιτιστικό κέντρο, με σκοπό τη συντήρησή της, δική του κι η ελπίδα πως κάποτε θα την παρέδιδε στους νόμιμους ιδιοκτήτες της. Ευτυχής, βέβαια και η συγκυρία των δύο δημάρχων, της ελεύθερης και της κατεχόμενης Αμμοχώστου. Κι ας προτίμησαν να μποϊκοτάρουν την εκδήλωση οι μικροκομματάρχες του... πατριωτισμού. Στους οποίους αφιερώνονται οι πιο κάτω στίχοι. Από την εκτενέστερη μπαλάντα τού Ουμίτ Ιναξί, ένα από τα καλύτερα ποιήματα που έχουν γραφτεί για τους άγρια δολοφονηθέντες στο συρματόπλεγμα της κατοχής, Ισαάκ και Σολωμού. Παραθέτω μονάχα λίγους στίχους (για επιμόρφωσή τους και οιονεί για μαθητεία τους):

...Είν’ επικίνδυνο ν’ αγαπάς την ειρήνη
να σκέφτεσαι είν’ επικίνδυνο
είναι θανατηφόρο ν’ αγαπάς τον εχθρό
στο όνομα μιας κοινής πατρίδας
να σκέφτεσαι από κοινού
να χαίρεσαι από κοινού
είν’ επικίνδυνο, είναι θανατηφόρο.
Να λες το χώμα τούτο είναι «δικό μας»
και μες στο «μας» να βάζεις και τον «άλλο»
είν’ προδοσία, είναι θανατηφόρο.
Σκοτώνει η αγάπη της πατρίδας.
......................
Είναι θανατηφόρο να κατεβάζεις τη σημαία
η ηλιθιότητα είναι θανατηφόρα
μιλάν τα όπλα μιλάν οι σφαίρες
........
Τον χτύπησαν κατάστηθα,
έπεσε απ’ το κοντάρι της σημαίας.
Είν’ ψεύτες οι φονιάδες
είναι δειλοί
είναι δειλία η εκδίκηση
η δειλία είναι θανατηφόρα...

Χρίστος

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Τιμή και δόξα στους ήρωες μας.

Μαζί στη ζωή μαζί και στον θάνατο.
Οι φίλοι και σύντροφοι Ντερβίς Αλή Καβάζογλου και Κώστας Μισιαούλης αγωνίστηκαν και έδωσαν τη ζωή τους, για μια Κύπρο ενωμένη χωρίς εθνικούς, θρησκευτικούς ή άλλους διαχωρισμούς.
Όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται αυτός ο τόπος να επανενωθεί και οι κάτοικοι του να ζήσουν ειρηνικά και η εθνική και θρησκευτική τους καταγωγή ν’ αποτελεί πλούτο  της κοινής πατρίδας και όχι αιτίες διαχωρισμού, μίσους, αλληλοεξόντωσης, προϊόντα κατανάλωσης για εξυπηρέτηση των ξένων συμφερόντων, κάτι που το ΝΑΤΟ χρησιμοποιεί από της ίδρυσης του, Ας δώσουν αύριο το παρόν τους στις εκδηλώσεις τιμής στους ήρωες της ελληνοτουρκικής φιλίας και του κοινού κράτους όλων των κατοίκων της Κύπρου, για να δώσουμε το μήνυμα πως ο αγώνας και η θυσία τους έχουν συνεχιστές και το αίμα τους που πότισε τη γη έδωσε καρπούς. Πως ο λαός δεν δέχεται διαχωριστικές γραμμές, πως θέλουμε την Κύπρο ενωμένη, πατρίδα όλων των κατοίκων της.
Ο μόνος πραγματικός διαχωρισμός είναι ταξικός και αντίπαλος των εργαζομένων είναι το Κεφάλαιο.
Οι φασιστικές οργανώσεις και από τις δυό πλευρές όργανα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ, με δολοφονίες στελεχών της αριστεράς, ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους, έθεσαν σε εφαρμογή τα σχέδια για κτύπημα του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος το οποίο είχε εδραιωθεί και δυναμώσει και της δραστικής μείωσης της επιρροής του ΑΚΕΛ, ώστε να μην  έχει τη δύναμη να αντισταθεί στη νατοποίηση του νησιού, ώστε ν’ αποτελέσει ένα κομβικό σημείο της παγκόσμιας κυριαρχίας των πολυεθνικών και των οργάνων εξουσίας τους.
https://www.youtube.com/watch?v=BMvyA4lPQ-g Επίσης ο ΑΣΤΡΑ είχε ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα την Τετάρτη 2 Απρίλη στις ιστορικές διαδρομές, το οποίο θα αναρτηθεί (ακόμα δεν το βρήκα) τις επόμενες μέρες στο διαδίκτυο στην ιστοσελίδα του ΑΣΤΡΑ και το ιστολόγιο  istorikesdiadromes.blogspot.com

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Πορεία διαμαρτυρίας

Logo - Perpato
Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η
Θέμα: Πορεία «Περπατώ – Διεκδικώ με τους Τυφλούς»: Κοινωνική συμμετοχή και χειραφέτηση – 5 Απριλλίου, 2014
Προσκαλείστε να καταστείτε συνοδοιπόροι με τους Κύπριους τυφλούς στο γνήσιο αγώνα που διεξάγουν για κοινωνικοοικονομική καταξίωση, λαμβάνοντας ενεργά μέρος στις πορείες «Περπατώ – Διεκδικώ με τους Τυφλούς» που διοργανώνει η Παγκύπρια Οργάνωση Τυφλών σε συνεργασία με τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Ευημερίας Τυφλών και τη Σχολή Τυφλών το Σάββατο 5 Απριλίου, 2014, σε όλες τις ελεύθερες πόλεις της Κύπρου.
Η κεντρική Πορεία είναι προγραμματισμένη για τις 4:00 μ.μ. στο προαύλιο του Ξενοδοχείου ΧΙΛΤΟΝ και  θα τερματίσει στη Σχολή Τυφλών, όπου θα λειτουργήσει το διήμερο «Απριλιάτικο Πανηγύρι». Η Πορεία τελεί υπό την Υψηλή Προστασία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη και την έναρξη της θα κηρύξει η Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κα Ζέτα Αιμιλιανίδου. Την πορεία αναμένεται να προσφωνήσουν οι δήμαρχοι της μείζονος περιοχής της Λευκωσίας.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα παιανίζει η Φιλαρμονική της Αστυνομίας υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Αδάμου.
Η Πορεία στη Λεμεσό θα ξεκινήσει στις 11:00 π.μ. από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού στην Οδό Ανεξαρτησίας και θα καταλήξει στο Δημόσιο Κήπο της πόλης. Την εκδήλωση της Λεμεσού έθεσε υπό την αιγίδα του ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Γιαννάκης Ομήρου.
Στην εκδήλωση αυτή θα πάρουν μέρος και θα την προσφωνήσουν ο Δήμαρχος Λεμεσού και οι Δήμαρχοι της ευρύτερης περιοχής Λεμεσού.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα παιανίζει η Φιλαρμονική του Δήμου Λεμεσού υπό τη διεύθυνση του Θανάση Αθανασίου.
Καλούνται όλα τα μέλη των Οργανώσεων και οι φίλοι των τυφλών, όπως παρευρεθείτε μαζί με φίλους και γνωστούς και να συμπορευτείτε μαζί μας, στη μεγάλη αυτή εκδήλωση της κίνησης για την ευημερία των τυφλών, το Σάββατο, 5 Απριλίου, 2014.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με τα τηλέφωνα 22813383, 25716125, 24665335 και 23742122 στη Λευκωσία, Λεμεσό, Λάρνακα και Παραλίμνι, αντίστοιχα.
Σας ευχαριστούμε θερμά εκ των προτέρων για τη συμμετοχή σας.
Από την Παγκύπρια Οργάνωση Τυφλών
Λευκωσία, 26 Μαρτίου, 2014
Το Σάββατο 5 Απριλίου 2014 στις 4:00 μ.μ.
Πορεία από το Χίλτον στη Σχολή Τυφλών

Στους χώρους της Σχολής Τυφλών
Σάββατο 5 Απριλίου, 5:00 μ.μ – 10:00 μ.μ.
Κυριακή 6 Απριλίου, 11:00 π.μ. – 7:00 μ.μ.

Ø  Παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους
Ø  Συγκρουόμενα αυτοκινητάκια
Ø  Φουσκωτό
Ø  Ζωγραφική στο πρόσωπο
Ø  Κουκλοθέατρο
Ø  Χειροτεχνήματα
Ø  Σουβλάκια
Ø  Κλέφτικο
Ø  Ποτά-Αναψυκτικά
Ø  Παγωτά
Ø  Γλυκά
Ø  Λουκουμάδες

Πλούσιο Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα με χορωδίες, χορευτικά συγκροτήματα και άλλους καλλιτέχνες.
Σάββατο 9:00 μ.μ. – 12:00, Βραδιά Μπουάτ
Παρουσίαση υποστηρικτικής τεχνολογίας για άτομα με οπτική αναπηρία (Σάββατο 6:30 μ.μ. και 7:00 μ.μ.
και Κυριακή 11:30 π.μ. – 12:00 και 4:00 μ.μ. - 4:30 μ.μ.)
Σας περιμένουμε:
για φαγητό, ψώνια και διασκέδαση   

Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Έτσι για να ξέρουμε

Για να γνωρίζουμε μέσα σε ποια πλαίσια κινούνται οι αστικές κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε και που στοχεύουν οι πολιτικές και τα διάφορα μέτρα που παίρνουν.

(απόσπασμα από την εφ. Ριζοσπάστης):

Βασικό κείμενο για τη στρατηγική της ΕΕ στα ζητήματα της Κοινωνικής Ασφάλισης είναι η «Λευκή Βίβλος» για τις συντάξεις, που παρουσιάστηκε το Φλεβάρη του 2012. Εκεί διακηρύσσεται με σαφήνεια ο στόχος να κυριαρχήσουν τα ιδιωτικά ασφαλιστικά συστήματα και να συρρικνωθούν περαιτέρω τα δημόσια συνταξιοδοτικά συστήματα, τα οποία, έτσι ή αλλιώς, λειτουργούν ολοένα και περισσότερο με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.
Σύμφωνα με τη «Λευκή Βίβλο», τα ασφαλιστικά συστήματα δεν μπορούν να αποτελούν υπόθεση των κρατών, αλλά ατομική υπόθεση των ίδιων των ασφαλισμένων: «Η βιωσιμότητα και η επάρκεια των συνταξιοδοτικών συστημάτων, εξαρτάται από το βαθμό στον οποίο θα υποστηρίζονται από τις εισφορές, τους φόρους και την αποταμίευση εκ μέρους των ατόμων που βρίσκονται στην αγορά εργασίας», γράφεται χαρακτηριστικά.
Με άλλα λόγια, τα συνταξιοδοτικά συστήματα θα πρέπει να εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από τους ίδιους τους ασφαλισμένους. Από τις εισφορές που δίνουν, τους φόρους που πληρώνουν, την αποταμίευση που κάνουν. Το κεφάλαιο, που απομυζά τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι, δεν εμφανίζεται πουθενά. Ούτε το αστικό κράτος που λεηλατεί ό,τι απομένει από το λαϊκό εισόδημα για να το ξαναδώσει με διάφορους τρόπους στο κεφάλαιο.
Παροχές ανάλογα με τις εισφορές
Γράφει ακόμα η «Λευκή Βίβλος»: «Οι ρυθμίσεις χρηματοδότησης (...) πρέπει να καθορίζονται κατά τρόπον ώστε να επιτυγχάνεται μια ισόρροπη σχέση μεταξύ των εισφορών και των δικαιωμάτων»! Δηλαδή, τα ασφαλιστικά δικαιώματα εξαρτώνται από το πόσο πληρώνει ο καθένας, αν βέβαια έχει να πληρώσει, κι αυτό υπό προϋποθέσεις...
Βασική κατεύθυνση είναι η επέκταση των ιδιωτικών συστημάτων Ασφάλισης και η συρρίκνωση των δημόσιων. Γι' αυτό επισημαίνει πως η επικουρική σύνταξη «πρέπει να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο στη διασφάλιση της μελλοντικής επάρκειας των συντάξεων» και ότι «τα άτομα στο μέλλον θα πρέπει να εξαρτώνται περισσότερο από την επικουρική συνταξιοδοτική αποταμίευση».
Είναι φανερό από τη διατύπωση ότι η «Λευκή Βίβλος» αλλάζει ριζικά την έννοια της επικουρικής σύνταξης, όπως την ξέραμε μέχρι σήμερα. Σε μια υποσημείωση δίνεται ο εξής ορισμός στην έννοια «επικουρική συνταξιοδοτική αποταμίευση»: «Η συμπληρωματική αποταμίευση συνταξιοδότησης περιλαμβάνει επαγγελματικές και προσωπικές συντάξεις, ασφάλειες ζωής και άλλες μορφές συσσώρευσης περιουσιακών στοιχείων, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διατήρηση του βιοτικού επιπέδου μετά τη συνταξιοδότηση. Επιπλέον, υπάρχουν μέσα (π.χ. αντίστροφα ενυπόθηκα δάνεια) που επιτρέπουν τη μετατροπή των περιουσιακών στοιχείων (γενικά, της κατοικίας) σε πρόσθετο εισόδημα συνταξιοδότησης».
Ετσι, η επικουρική σύνταξη γίνεται μέρος ιδιωτικών συστημάτων Ασφάλισης που μόνο συνταξιοδοτικά δεν είναι. Ουσιαστικά, είναι χρηματοπιστωτικά προϊόντα που τζογάρουν τις εισφορές των ασφαλισμένων, οι οποίοι ξέρουν τι θα πληρώσουν (καθορισμένες εισφορές), αλλά δεν ξέρουν τι θα πάρουν (μη καθορισμένες παροχές), αφού είναι ευάλωτα στις διακυμάνσεις των καπιταλιστικών οικονομιών και στα επενδυτικά «παιχνίδια» των διαχειριστών τους. Κατά συνέπεια, οι εισφορές που «επενδύθηκαν» είναι πολύ πιθανόν να έχουν μεγάλες απώλειες ή και μηδενική απόδοση.
Η ίδια η ΕΕ αποδέχεται πως «η κρίση έχει καταδείξει την ευπάθεια των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων σε χρηματοπιστωτικές κρίσεις και σε περιόδους οικονομικής ύφεσης». Ωστόσο, επιχαίρει γιατί «σημειώθηκε σημαντική πρόοδος σε ό,τι αφορά τη μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών συστημάτων (...) όπως η μετατόπιση από συστήματα καθορισμένων παροχών σε συστήματα καθορισμένων εισφορών ή η ίδρυση υποχρεωτικών κεφαλαιοποιητικών πυλώνων».
Συμπληρωματικά στα παραπάνω, προωθούν τη λεγόμενη «εθνική σύνταξη», δηλαδή ένα ελάχιστο επίδομα, που έχει νομοθετηθεί και στην Ελλάδα. Από εκεί και πέρα, για να επιβιώσει σαν συνταξιούχος, ο εργαζόμενος θα πρέπει να ασφαλιστεί σε επαγγελματικό ταμείο και σε ιδιωτικές εταιρείες, με το ρίσκο να μην πάρει τίποτα από το «ανταποδοτικό» αυτό σύστημα, εάν καταστραφεί το επαγγελματικό ταμείο ή η ασφαλιστική εταιρεία.
Δουλειά μέχρι το θάνατο
Η «Λευκή Βίβλος» προβλέπει ακόμα την περαιτέρω αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, με το πρόσχημα ότι έχει αυξηθεί το προσδόκιμο ζωής. Ενα από τα εργαλεία για την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, είναι η μείωση των ποσοστών αναπλήρωσης των συντάξεων, που αναγκαστικά οδηγεί στην «παράταση του επαγγελματικού βίου έως μεγαλύτερη ηλικία (η οποία) μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση ή ακόμα και στην αύξηση των μελλοντικών ποσοστών αναπλήρωσης»!
Αλλος τρόπος αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης είναι «ο περιορισμός της πρόσβασης σε συστήματα πρόωρης συνταξιοδότησης και άλλες οδούς πρόωρης εξόδου από την εργασία» και «η εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών».
Ηδη στην Ελλάδα έχουν ψηφιστεί νόμοι που εξισώσουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για άνδρες και γυναίκες, παραγνωρίζοντας τους βιολογικούς και κοινωνικούς λόγους που επιβάλλουν τη συνταξιοδότηση των γυναικών σε μικρότερη ηλικία από τους άντρες και τη μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης συνολικά για άντρες και γυναίκες. Με άλλους νόμους, έχει κλείσει κάθε διέξοδος προς τη σύνταξη για ειδικές κατηγορίες ασφαλισμένων που έβγαιναν νωρίτερα από τη συμπλήρωση των γενικών ορίων.
Η βαρβαρότητα του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης αναδεικνύεται και στις κατευθύνσεις για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα. Συγκεκριμένα, προτείνεται οι εργαζόμενοι που δουλεύουν σε επικίνδυνα επαγγέλματα, αντί να συνταξιοδοτούνται, να τους «προσφέρονται εναλλακτικές λύσεις (...) όπως είναι η εργασιακή κινητικότητα». Δηλαδή, ένας εργαζόμενος που έχει υποστεί σημαντική φθορά στην υγεία του, εξαιτίας της βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας, αντί να συνταξιοδοτηθεί στην ώρα του (και όχι «πρόωρα», όπως το παρουσιάζουν) θα πρέπει να συνεχίζει να δουλεύει σε κάποια άλλη εργασία, επιβαρύνοντας παραπέρα τον οργανισμό του.
Παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα η αντιασφαλιστική νομοθεσία συμπληρώνεται με ταχύ ρυθμό, μένουν ακόμα πολλά να γίνουν, προκειμένου να κυριαρχήσουν τα ιδιωτικά ασφαλιστικά συστήματα. Σ' αυτή την κατεύθυνση, ο υπουργός Εργασίας, Γ. Βρούτσης, ανακοίνωσε το Νοέμβρη του 2013 ότι η χρηματοδότηση των Ταμείων από τον κρατικό προϋπολογισμό θα μειωθεί κατά 3,7 δισ. ευρώ την τριετία 2014 - 2016.
Συγκεκριμένα, από 12,6 δισ. ευρώ το 2013, η κρατική χρηματοδότηση προς τα Ταμεία θα μειωθεί στα 10,5 δισ. το 2014, στα 9,7 δισ. ευρώ το 2015 και το 2016. Συνολικά, η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης την επόμενη τριετία θα ανέλθει στα 3,7 δισ. ευρώ! Αυτό στην πράξη σημαίνει νέες περικοπές στις συντάξεις και ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση. Επίσης, με τη δημιουργία του νέου Ενιαίου Επικουρικού Ταμείου (ΕΤΕΑ), υλοποιούνται κατά βάση οι κατευθύνσεις της «Λευκής Βίβλου», που αφορούν στις επικουρικές συντάξεις, αφού οι εργαζόμενοι ξέρουν τι εισφορές δίνουν, αλλά δεν ξέρουν αν και πόση σύνταξη θα πάρουν.
Ιδιες κατευθύνσεις σε ανάπτυξη και κρίση
Για όσους βιαστούν να πουν ότι αυτά αφορούν στην περίοδο της κρίσης και τη διαχείρισή της στα κράτη - μέλη της ΕΕ, η απάντηση έρχεται από ένα άλλο ντοκουμέντο της Ευρωένωσης για την Κοινωνική Ασφάλιση, που γράφτηκε το 2005. Δηλαδή, πολύ πριν η κρίση χτυπήσει την πόρτα της ΕΕ και ενώ η Ελλάδα βρισκόταν ακόμα στα απόνερα της καπιταλιστικής ανάπτυξης που είχε καταγράψει τα προηγούμενα χρόνια η οικονομία της.
Η «Ενδιάμεση ανασκόπηση της Στρατηγικής της Λισαβόνας» έθετε τις ίδιες κατευθύνσεις με τη «Λευκή Βίβλο» και συγκεκριμένα: «Οι κυριότεροι τρόποι πρώιμης εξόδου από την αγορά εργασίας - ιδίως πρόωρη συνταξιοδότηση, τα επιδόματα ανεργίας και τα επιδόματα αναπηρίας - αποτελούν αντικείμενο κριτικής επανεξέτασης στα περισσότερα κράτη - μέλη (...) να ενθαρρύνουν τα κράτη - μέλη τους εργαζόμενους να συνταξιοδοτούνται αργότερα και να προσφέρουν ευκολότερη πρόσβαση στα συστήματα συμπληρωματικής σύνταξης (...) εξετάζεται ο ρόλος της διαχείρισης των συνταξιοδοτικών ταμείων από τον ιδιωτικό τομέα (...) τα περισσότερα κράτη - μέλη θεωρούν ότι τα ιδιωτικά ταμεία, επαγγελματικής ή ατομικής ασφάλισης, θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στο μέλλον».
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και με τα μονοπώλια ακλόνητα στην εξουσία, η πορεία της παραπέρα συρρίκνωσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων είναι ανεπίστρεπτη, ανεξάρτητα από το ποια κυβέρνηση θα κληθεί να νομοθετήσει τα επόμενα μέτρα, από το μείγμα διαχείρισης με το οποίο θα προσπαθήσει να τα πλασάρει.

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Λαλείς να αποκρατικοποιήσουν το προεδρικό; το κυπριακό;

Αυτοί που αρέσκονται να κάνουν τους πολιτικούς αναλυτές και γράφουν εκθέσεις ιδεών, συμβουλεύοντας δήθεν το ΑΚΕΛ τι να πράξει και τι να μην πράξει, θα πρέπει να ξέρουν πως η πολιτική του ΑΚΕΛ ήταν πάντα και είναι η ειρηνική επίλυση του κυπριακού, με ουσιαστικές συνομιλίες. Βέβαια μια οποιαδήποτε λύση δεν είναι το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
Έχουμε την άποψη πως η μόνη εφικτή υπό τις περιστάσεις λύση που να ενώνει τον τόπο και τον λαό, είναι η λύση της δ.δ.ο. (όχι χαλαρής ομοσπονδίας), με μια κυριαρχία και μια διεθνή προσωπικότητα, όπως περιγράφεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Εμείς δεν θα δεχτούμε μια λύση η οποία δεν θα είναι βιώσιμη, δεν θα εξυπηρετεί τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του κυπριακού λαού, μια λύση που θα μας αλυσοδένει στο άρμα του ΝΑΤΟ.
Για μας η λύση του κυπριακού προβλήματος είναι θέμα προτεραιότητας, με τη λύση θα φύγει ένα πολύ σημαντικό εμπόδιο και θα ανοίξει ο δρόμος πολλών άλλων ζητημάτων. Γι’ αυτό λοιπόν όσοι πραγματικά θέλουν λύση ας απευθυνθούν αλλού.

Ημικρατικοί οργανισμοί,
Η προσπάθεια για ιδιωτικοποίηση των ημικρατικών οργανισμών άρχισε από την δεκαετία του 1990 επί προεδρίας Γλ. Κληρίδη, όταν ο συναγερμός επιδίωξε να εφαρμόσει  τις ιδεολογικές και πολιτικές του απόψεις. Τότε όμως που το ΔΗΟ δεν ήταν Δηκό τους και Δηκό τους, τότε ακολουθούσε την πολιτική της μικτής οικονομίας και της κοινωνικής πρόνοιας, μαζί με το ΑΚΕΛ, τάχτηκε ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και έτσι η προσπάθεια απέτυχε.
Όταν η Κύπρος μπήκε στην Ε.Ε. ο συναγερμός επανήλθε και λέγοντας ψέματα προσπάθησε να πείσει πως είμαστε υποχρεωμένοι να ιδιωτικοποιήσουμε τους ημικρατικούς οργανισμούς. Τότε ξεσκεπάστηκε από το ΑΚΕΛ πως η υποχρέωση ήταν για φιλελευθεροποίηση (δηλαδή να δοθεί η ευκαιρία και σε άλλους να δραστηριοποιηθούν σ’ αυτούς τους τομείς), έτσι άρχισαν να μιλούν για μετοχοποίηση (ποια η διαφορά; Και ποιοι έχουν τη δυνατότητα ν’ αγοράσουν μετοχές;). Τώρα με κάλυψη την τρόικα λένε  πως είναι μνημονική υποχρέωση και πως μπήκε στο μνημόνιο από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η κυβέρνηση του Δ. Χριστόφια αγωνίστηκε για να μην μπει στο μνημόνιο θέμα ιδιωτικοποιήσεων και (πέτυχε) να γίνει αναφορά πως αυτό το θέμα θα συζητηθεί αν το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Αφού πιστεύουν πως η ιδιωτικοποίηση των πάντων είναι ο καλύτερος τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας γιατί κρύβονται πίσω από την τρόικα, το μνημόνιο, τους όρους αποκρατικοποιήσεις, μετοχοποιήσεις κ.λπ.;
Πολλοί υπάλληλοι των ημικρατικών οργανισμών πίστεψαν ή ήθελαν λόγω πολιτικής τοποθέτησης, να πιστέψουν στις δεσμεύσεις χωρίς αντίκρισμα του υποψήφιου τότε για την προεδρία Αναστασιάδη πως δεν θα ιδιωτικοποιήσει τους κερδοφόρους ημικρατικούς οργανισμούς, δηλαδή ΑΗΚ, ΑΤηΚ, και Αρχή Λιμένων (αφού ήταν στο μνημόνιο προς τι η δέσμευση; Γιατί δεν τους (μας) είπε αυτό θα γίνει αφού είμαστε υποχρεωμένοι από το μνημόνιο; (η προηγούμενη κυβέρνηση δεν υπόγραψε κανένα μνημόνιο).).
Τώρα οι συνδικαλιστικές οργανώσεις στους οργανισμούς αυτούς προχωρούν σε απεργίες για να υπερασπίσουν το ιδιοκτησιακό καθεστώς των οργανισμών, αλλά και να υπερασπίσουν τα δικαιώματα τους. Στον αγώνα αυτό πρέπει να μας έχουν όλους συμπαραστάτες και ο αγώνας τους να είναι και δικός μας αγώνας. Η κρατική περιουσία είναι περιουσία του λαού και δεν ανήκει στον Αναστασιάδη, τον  Γεωργιάδη ή τον Χάσικο για να την ξεπουλήσουν στο ιδιωτικό κεφάλαιο δηλαδή στην τάξη τους.
Ακούω πολλούς να τάσσονται υπέρ της πολιτικής του συναγερμού και της τρόικα (η Βερκουλέσκου μας είπε δεν είναι μόνο θέμα οικονομικό αλλά είναι θέμα πολιτικής), και φέρνουν σαν επιχειρήματα τους ψηλούς μισθούς και τα ωφελήματα στους οργανισμούς αυτούς, (αυτά είναι αποτέλεσμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων  και θα πρέπει να το βλέπουμε ως επίτευγμα για το οποίο πρέπει να παλέψουν  οι εργαζόμενοι και στον ιδιωτικό τομέα και όχι να ζητούμε μείωση του βιοτικού επιπέδου αυτών που είναι πιο ψηλά για να είμαστε όλοι ίσοι σ’ ένα χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο). Επίσης μιλούν για το υπεράριθμο ανθρώπινο δυναμικό. (Από την ίδρυση της κυπριακής δημοκρατίας ποια πολιτική παράταξη είχε την εξουσία στους οργανισμούς αυτούς; Ποια πολιτική παράταξη έβαλε τόσους υπαλλήλους, πότε και πως μπήκαν,  που να είναι υπεράριθμοι; Αυτό φαίνεται από την δύναμη των συνδικαλιστικών οργανώσεων). Μιλούν για ατασθαλίες στους οργανισμούς αυτούς, δεν μας είπαν όμως ποιες είναι οι ατασθαλίες και ποιοι τις έκαναν, ποια είναι τα στοιχεία και αφού τα έχουν γιατί δεν τα παρουσιάζουν.
Αυτά όμως είναι ζητήματα που μπορούν να συζητηθούν και εκεί που υπάρχουν προβλήματα, κακοδιαχείριση, υπεράριθμο προσωπικό, μισθοί που δεν ανταποκρίνονται στις παρεχόμενες υπηρεσίες να διευθετηθούν και οι οργανισμοί να εξυγιανθούν. Αυτά δεν είναι προβλήματα που προκύπτουν από το ιδιοκτησιακό καθεστώς, οι τράπεζες είναι κρατικές; Είναι η βιτρίνα του καπιταλισμού και το πιο ισχυρό ιδιωτικό κεφάλαιο. Ποια ήταν και είναι η κατάσταση   τους και που μας οδήγησαν;
Πολλοί αντιδρούν στις απεργίες διότι θα επηρεαστούν από αυτές. Μα αν μια απεργία δεν θα επηρεάσει κανένα δεν θα έχει και αποτέλεσμα και δεν υπάρχει λόγος να γίνει. Σε οποιονδήποτε τομέα και αν γίνει απεργία κάποιους θα επηρεάσει, αλλού λιγότερο και αλλού περισσότερο. Με αυτή τη λογική Στους περισσότερους τομείς δεν πρέπει να γίνονται απεργίες διότι επηρεάζουν την οικονομία, πλήττουν διάφορες ομάδες, υπηρεσίες κ.α.
Η απεργία είναι δικαίωμα των εργαζομένων και το πιο δυνατό μέσω διεκδίκησης, το οποίο όμως θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως τελευταίο μέτρο αφού εξαντληθούν τα περιθώρια διαλόγου ή άλλοι τρόποι και τότε με φειδώ και προσοχή σε ουσιώδεις και ζωτικές υπηρεσίες να ασκείται το δικαίωμα της απεργίας.
Εδώ που φτάσαμε ας μείνουμε χωρίς ρεύμα, χωρίς τηλέφωνα, ας κλείσουν τα λιμάνια, αλλά η περιουσία του κράτους (του λαού),η ασφάλεια του κράτους, να μη περάσουν στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.
Οι Ημικρατικοί οργανισμοί (ΑΗΚ, ΑΤΗΚ, Αρχή Λιμένων) είναι   κερδοφόροι οργανισμοί (και ας έπεισαν όσους έπεισαν τα εξαρτήματα του κεφαλαίου ΜΜΕ πως είναι ζημιογόνοι). Διότι αν δεν ήταν κερδοφόροι δεν θα έδιναν στο κράτος τα εκατομμύρια που δίνουν κάθε χρόνο και ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο αν δεν ήταν αυτοί οι οργανισμοί το κράτος δεν θα είχε χρήμα να κινηθεί.
Αυτοί οι οργανισμοί ασκούν κοινωνική πολιτική και λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας και ομάδων πληθυσμού που χρειάζονται στήριξη. Αν ιδιωτικοποιηθούν θα δίνουν οι ιδιοκτήτες τα εκατομμύρια που δίνονται τώρα στο κράτος; Θα έχουν στήριξη οι διάφορες ομάδες; Η Κύπρος είναι ένας μικρός χώρος με πληθυσμό που δεν φτάνει το 1000000,μας λεν θα μειωθούν οι τιμές λόγω ανταγωνισμού. Πόσες εταιρίες μπορούν να λειτουργήσουν για να είναι κερδοφόρες και να μειωθούν οι τιμές λόγω ανταγωνισμού; Στις τράπεζες μειώθηκαν τα επιτόκια από τον ανταγωνισμό; Ας ψάξουμε σε άλλες χώρες μεγαλύτερες γεωγραφικά και πληθυσμιακά τι έγινε όταν δόθηκαν τέτοιοι οργανισμοί στο ιδιωτικό κεφάλαιο και πως θέλουν να επιστρέψουν στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του κράτους.
Για ποιών τα συμφέροντα θα εργαστεί το ιδιωτικό κεφάλαιο; Αν κάποιες υπηρεσίες δεν είναι  συμφέρουσες θα τις παρέχει το ιδιωτικό κεφάλαιο; Η ουσία είναι η εφαρμογή μιας ιδεολογίας που εξυπηρετεί την αστική τάξη και όχι τον λαό. Εσύ με ποιους είσαι;