Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Εργαζόμενοι και εργαζόμενοι:

Όλοι εργαζόμενοι είναι το ίδιο;
Υπάρχουν εργαζόμενοι σε χειρονακτικά επαγγέλματα (πωλούν την εργατική τους δύναμη), είναι οι τεχνίτες εργαζόμενοι, οι εργαζόμενοι σε γραφειακές δουλείες (ψηλόμισθοι και χαμηλόμισθοι), υπάρχουν οι εργάτες του πνεύματος και του πολιτισμού (καλλιτέχνες κ.λπ.), είναι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο (ψηλόμισθοι, χαμηλόμισθοι και σε μεσαίες κλίμακες). Είναι όλοι εργαζόμενοι που ασκούν μισθωτή εργασία. Κάποιοι κατάφεραν να έχουν καλύτερους όρους εργασίας από τους άλλους μέσα από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και κάποιοι δουλεύουν κάτω από απαράδεχτους όρους εργασίας. Βέβαια αυτό που πρέπει να επιδιώκεται είναι να βελτιωθούν όλων οι όροι εργασίας και όχι να μειωθούν δικαιολογημέναωφελείματα εργαζομένων για να εξισωθούν με τους υπόλοιπους.
Στους εργαζόμενους στο δημόσιο νομίζω υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά, η οποία συνίσταται στο γεγονός ότι δεν είναι εργαζόμενοι σε κάποια επιχείρηση αλλά πληρώνονται από όλους εμάς τους φορολογούμενους, που για να έχουμε οφέλη από την εργασία τους πρέπει να εργάζονται σωστά και να αμείβονται ανάλογα με την δουλεία που κάνουν.
Όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι δέχονταν την επίθεση των εκφραστών του μεγάλου κεφαλαίου, δικαιολογημένα έπρεπε να εκφραστεί η αλληλεγγύη από τους υπόλοιπους εργαζόμενους, διότι οι σκοποί της επίθεσης είναι πια καθαροί, αυτό που στόχευαν ήταν τους εργαζόμενους στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, τουςμισθούς και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και αυτό γίνεται.
Μπορεί όμως μια ομάδα εργαζομένων στο δημόσιο με μισθούς πάνω από 10000€ τον μήνα σ’ αυτές τις συνθήκες να μη λαμβάνει τίποτε υπ’ όψη της και να απεργεί, θέτοντας αυτό το δικαίωμα της απεργίας (που όλοι πρέπει να το έχουν) σε κίνδυνο να περιοριστεί (στις ουσιώδεις υπηρεσίες). Και ποιες είναι οι ουσιώδεις υπηρεσίες; Αν αρχίσουμε να λέμε για ουσιώδεις υπηρεσίες τότε πολύ λίγα επαγγέλματα θα μείνουν στα οποία οι εργαζόμενοι θα έχουν το δικαίωμα της απεργίας. Επίσης δίνεται μ’ αυτή τη συμπεριφορά η ευκαιρία στην ΟΕΒ και τα κόμματα της δεξιάς να θέτουν ξανά θέμα ιδιωτικοποιήσεων και στην προκειμένη περίπτωση της υπηρεσίας ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας (αν γίνει αυτό θα τους αρέσει;)
Όλοι εργαζόμενοι (μισθωτοί) έχουν κοινά συμφέροντα, όμως το να εξισώνουμε αυτούς που παίρνουν 10000€ και πάνω μ’ αυτούς των 500€ δεν είναι σωστή προσέγγιση.
Οι τραπεζικοί υπάλληλοι δέχτηκαν την παγοποίηση των μισθών τους και της Α.Τ.Α. θέτοντας προτεραιότητα την προστασία της δουλειάς τους και τα όσα κερδήθηκαν όλ’ αυτά τα χρόνια, παρ’ όλο που την κύρια ευθύνη έχουν οι τράπεζες για την κατάσταση που επικρατεί.  Έτσι νομίζω πρέπει να σκέφτονται όλοι οι εργαζόμενοι όταν διεκδικούν κάτι.
Αυτό που πρέπει πάση θυσία να προστατευτεί είναι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Όλοι οι εργαζόμενοι ντόπιοι και ξένοι, πρέπει να κατανοήσουν πως επιβάλλεται να ενταχθούν στο συνδικαλιστικό κίνημα και οργανωμένα να διεκδικούν τα δικαιώματα τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: