Το άσπρο μπαστούνι (15 Οκτώβρη)

Το άσπρο μπαστούνι είναι το σύμβολο πως κάποιο άτομο το οποίο το χρησιμοποιεί έχει οπτική αναπηρία. Το άσπρο μπαστούνι είναι το μέσο που χρησιμοποιεί ένα άτομο με οπτική αναπηρία για να μπορεί να κινείται στους δημόσιους χώρους και κρατώντας το μπορεί να νιώθει ασφάλεια.

Όταν δεις ένα άτομο με άσπρο μπαστούνι σε μια διάβαση πεζών, σε φώτα τροχαίας, σε μια διασταύρωση, να είσαι διπλά προσεκτικός/κή, διότι ένα δικό σου λάθος δεν θα γίνει αντιληπτό από το άτομο με οπτική αναπηρία ώστε να κάνει την ανάλογη κίνηση για να αποφύγει το δικό σου λάθος κ’ έτσι ν’ αποφύγει το ατύχημα.

Όταν δεις ένα άτομο με άσπρο μπαστούνι να είσαι προσεκτικός/κή, διότι μια δική σου απροσεξία ή μια λάθος δική σου κίνηση μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες στο άτομο αυτό.

Τα άτομα με οπτική αναπηρία δεν χρειάζονται τον οίκτο σας, αλλά την ισότιμη αντιμετώπιση και τον ανάλογο σεβασμό στην διαφορετικότητα τους, αλλά και τον σεβασμό που πρέπει να έχουμε στον κάθε άνθρωπο.

Αν θέλεις να προσφέρεις την βοήθεια σου όταν δεις ένα άτομο με το άσπρο μπαστούνι, να το κάνεις όταν και εκεί που την χρειάζεται.

Η ενημέρωση διώχνει την άγνοια η οποία είναι πρόξενος πολλών δυσάρεστων συνεπειών.

Εκπρόσωπε τύπου του συναγερμού ΠΡ. ΠΡρρρρ....

_{Εκπρόσωπε} τύπου του συναγερμού ΠΡ. Προδρόμου, μας είπες πως το κυβερνόν σου κόμμα και η κυβέρνηση θέλει την μονόπλευρη συνεργασία με τις ΗΠΑ διότι είναι η χώρα της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας.

Δηλαδή η οργάνωση πραξικοπημάτων σε άλλες χώρες, επεμβάσεις οικονομικοί αποκλεισμοί, βομβαρδισμοί, στρατιωτικές επιχειρήσεις με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες, πρόσφυγες, ακόμα και στις ίδιες τις ΗΠΑ όποιος θεωρηθεί ότι είναι ενάντια στις αποφάσεις της εξουσίας είτε θα φυλακιστεί είτε θα βρεθεί σκοτωμένος, θεωρούνται από εσένα δημοκρατία και ελευθερία.

Εκτρέφουν την τρομοκρατία και μετά την πολεμούν για να πετύχουν τα σχέδια τους και αυτό για εσένα είναι δημοκρατία και ελευθερία.

Οι επεμβάσεις στο ΙΡΑΚ, την Λιβύη, την Αίγυπτο, την Συρία, θεωρείς ότι έφεραν την ειρήνη την δημοκρατία και την ελευθερία; Σίγουρα θεωρείς πως η οργάνωση του πραξικοπήματος στην Κύπρο ήταν προς όφελος της δημοκρατίας και της ελευθερίας και η τουρκική εισβολή ένα βήμα για την διπλή ένωση που θα εκπλήρωνε τα εθνικιστικά σου όνειρα.

Ο κάθε βλάκας νομίζεις πως είναι έξυπνος και οι άλλοι βλάκες.

(Ελεύθερη) οικονομία

Η (ελεύθερη) οικονομία του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, η οποία είναι ελεύθερη μόνο για το κεφάλαιο, είναι γεμάτη από αντικρουόμενα συμφέροντα και που στις περισσότερες περιπτώσεις οι οικονομικά πιο δυνατοί επιβάλλουν τα δικά τους συμφέροντα και αυτό γίνεται με διάφορους τρόπους, όπως με πολιτικούς, αξιοποιώντας τα αστικά κόμματα (τους πολιτικούς τους εκφραστές), με οικονομικούς (εξαγοράζοντας υπηρεσίες, συνειδήσεις, μέσα πληροφόρησης, κεφάλαια κ.λπ.).

Η εξασφάλιση των συμφερόντων των κατόχων του μεγάλου κεφαλαίου, που είναι και η μικρή μειοψηφία του πληθυσμού, δεν λειτουργεί προς όφελος της κοινωνίας και της τεράστιας πλειοψηφίας του λαού.

Θα προσπαθήσω να δώσω μερικά παραδείγματα: Οι πετρελαϊκές εταιρίες παρεμποδίζουν την ανάπτυξη και λειτουργία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ηλιακή, αιολική κ.α.) διότι αυτό θα επηρεάσει την κερδοφορία τους, ενώ όσο το δυνατό ανάπτυξη και σε μεγάλη κλίμακα λειτουργία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, θα παρέχει στον κόσμο φθηνότερη ενέργεια και κατά συνέπεια φθηνότερα προϊόντα. Επίσης αυτό θα ήταν προς όφελος του περιβάλλοντος και της υγείας των έμβιων όντων του πλανήτη.

Οι υπηρεσίες  δημόσιας υγείας παρέχουν στον πληθυσμό δωρεάν ή φθηνή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η υγεία είναι αγαθό που θα πρέπει να έχει την δυνατότητα ο καθένας να έχει τη φροντίδα της. Το ιδιωτικό όμως κεφάλαιο που ασχολείται με τα θέματα υγείας προκειμένου να έχει περισσότερη πελατεία άρα παραπάνω κερδοφορία, επιδιώκει την συρρίκνωση της δημόσιας υγείας.

Η μόρφωση είναι ένα αγαθό επίσης στο οποίο πρέπει να έχει πρόσβαση ο καθένας και αυτό επιτυγχάνεται όταν το κόστος δεν είναι ψηλό, ώστε και ο πιο φτωχός να μπορεί να μορφωθεί. Αυτή την δυνατότητα την δίνει η δημόσια και δωρεάν παιδεία. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα του ιδιωτικού κεφαλαίου που ασχολείται με την εκπαίδευση, γι’ αυτό η επιδίωξη του είναι η παροχή της παιδείας από τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, με το ανάλογο κόστος ασφαλώς.

Τα συνεργατικά ιδρύματα συστάθηκαν για να βοηθήσουν τα φτωχά λαϊκά στρώματα του λαού, για στέγαση, επαγγελματική δραστηριότητα και μόρφωση των παιδιών. Οι εμπορικές τράπεζες όμως που έβλεπαν ένα μέρος του πληθυσμού να μην συνεργάζεται ή να συνεργάζεται λιγότερο μαζί τους, ήθελαν να πάρουν όλη την πίτα της αγοράς. Έτσι άρχισαν τον πόλεμο στα συνεργατικά ιδρύματα ώσπου και στην Κύπρο όπως και σε άλλες χώρες βρήκαν την ευκαιρία και ανάγκασαν τα συνεργατικά ιδρύματα να λειτουργούν περίπου ως εμπορικές τράπεζες.

Τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα αφού με τη λειτουργία τους οδήγησαν πολλά μικρά καταστήματα σε κλείσιμο, επιδιώκοντας περισσότερο κέρδος και πλήρη επικράτηση στην αγορά, κατάφεραν  να εργάζονται όλες τις μέρες της βδομάδας από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ. Τα μικρά καταστήματα μη αντέχοντας σε τέτοια ωράρια και τον σκληρό ανταγωνισμό, αγωνίζονται να διαφοροποιήσουν την κατάσταση που αν δεν αλλάξει θα θέσει τέρμα στην λειτουργία των μικρών επιχειρήσεων (στην Κύπρο επειδή η αγορά είναι μικρή, οι μικρές επιχειρήσεις δεν έχουν την δυνατότητα να επιβιώσουν ).

Η μεγαλύτερη και η πιο ουσιαστική διαφορά στον καπιταλισμό είναι στη παραγωγή προϊόντων (και υπηρεσιών) από μεγάλο αριθμό εργαζομένων από τη μια και την ιδιοποίηση του κέρδους από τους εργοδότες από την άλλη. Αυτή η διαφορά έχει ως αποτέλεσμα την σύγκρουση των αντίθετων ταξικών συμφερόντων.

Στην ελεύθερη δήθεν αγορά ο στόχος και σκοπός είναι το κέρδος (το χρήμα είναι θεός). Για την απόκτηση όλο και περισσότερου κέρδους υπάρχει ένας συνεχείς ανταγωνισμός και ένας αγώνας των κεφαλαιοκρατών για έλεγχο και επικράτηση στην αγορά ώστε να έχουν διαθέσιμες αγορές για τα προϊόντα και υπηρεσίες τους.

Ο άνθρωπος στην (ελεύθερη αγορά) είναι ένα εμπόρευμα που η πλουτοκρατία τον αντιμετωπίζει ως το μέσο παραγωγής κέρδους.

Οι ανταγωνιστικές σχέσεις στην οικονομία αντανακλούν στις κοινωνικές σχέσεις οι οποίες και αυτές είναι ανταγωνιστικές.

Ο ατομικισμός, ο εγωκεντρισμός, η ιδιοκτησιακή αντίληψη πάνω σε πράγματα και ανθρώπους, στον/στην σύζυγο, στα παιδιά κ.λπ. είναι απότοκα του συστήματος της (ελεύθερης) αγοράς και της ατομικής ιδιοκτησίας (του καπιταλισμού), που τελικά φαίνεται πως και η ατομική ιδιοκτησία δεν είναι κάτι εξασφαλισμένο σ’ αυτό το σύστημα (κούρεμα καταθέσεων, εκποιήσεις περιουσιών, εξαναγκαστικές πωλήσεις κ.α.).

Το κυνήγι για την εξασφάλιση πλουτοπαραγωγικών πηγών όπως πετρέλαια, μεταλλεύματα, φτηνό εργατικό δυναμικό κ.α. και η εξασφάλιση αγορών για τη διάθεση των προϊόντων και υπηρεσιών κρατούν τους λαούς δέσμιους της αμάθειας, του εθνικισμού, του θρησκευτικού σκοταδισμού και τελικά θύματα του πολέμου και των συνεπειών του για ένα σκοπό που οι λαοί δεν έχουν τίποτε να κερδίσουν. Τι θα γινόταν άραγε αν όλοι αρνιόντουσαν να παν στον στρατό;

Οι ανθρώπινες ζωές δεν έχουν καμιά σημασία μπροστά στο κέρδος.

Ναι ο καθένας έχει την δυνατότητα να κερδίσει (όχι από το μεροκάματο) και να γίνει επιχειρηματίας. Πόσοι όμως μπορούν να το πετύχουν; Και πόσοι απ’ αυτούς μπορούν ν’ αντέξουν στον ανταγωνισμό;

Στον καπιταλισμό τον παράδεισο της (ελεύθερης) οικονομίας, δεν μπορεί να είναι σίγουρος κανείς για τίποτε, μπορείς να κάνεις όνειρα, τώρα αν θα πραγματοποιηθούν άλλη κουβέντα.

Η ανεργία, η πίνα, η εξαθλίωση είναι τ’ αποτελέσματα μιας οικονομίας που στόχος και σκοπός της είναι το κέρδος και η ευημερία των αριθμών και όχι ο άνθρωπος.

Βέβαια η φτώχια, η ανέχεια, η πίνα, είναι πρόσφορο έδαφος για κερδοφόρες επιχειρήσεις όπως η σωματεμπορία, τα ναρκωτικά, το δουλεμπόριο κ.λπ.

Πόσα εκατομμύρια άνεργους και πεινασμένους έχει η ευρωπαϊκή (οικογένεια!) και η μητρόπολη του καπιταλισμού ΗΠΑ;

Πόσα εκατομμύρια φτωχούς και πεινασμένους δημιούργησαν σε διάφορες χώρες οι δραστηριότητες των πολυεθνικών εταιριών και οι πόλεμοι που δημιουργούν για την εξασφάλιση των αγορών και των χρυσοφόρων πηγών, μαύρων, άσπρων, κίτρινων ή όποιου άλλου χρώματος;

Ένα σύστημα που γεννά τον ανταγωνισμό και την αντιπαράθεση, δεν διορθώνεται με θεωρίες περί συνεργασίας των αντίθετων συμφερόντων (συνεργασία των τάξεων), επίκλησης της κοινωνίας των πολιτών και θεωρίες περί εθνικής ενότητας, Πάνω σε ποια βάση και για το συμφέρων ποιών;

Για ν’ αλλάξει το αποτέλεσμα πρέπει να πάψει η αιτία που το προκαλεί!

40 χρόνια Αύγουστος

Πάντα τέτοιες μέρες κάτι δίνει την αφορμή για να γίνουν οι μνήμες πιο έντονες και η θλίψη να πλακώσει σαν καταχνιά. Εψές αργά το βράδυ καθόμαστε έξω στην αυλή, στη γειτονιά ησυχία (το προηγούμενο βράδυ τέλειωσα το βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη, οδός αβύσσου αριθμός μηδέν και η αναστάτωση στο μυαλό υπάρχει), Έτσι σ’ αυτή την ησυχία το μυαλό πήγε 40 χρόνια πίσω. 13 Αυγούστου 1974, στον καφενέ μας οι θαμώνες στα σκοτεινά, κάτω από την καλύφη, ακούοντας ξένους ραδιοσταθμούς ανάμεναν με αγωνία τα αποτελέσματα των συνομιλιών στη Γενεύη για το κυπριακό. Ο πατέρας μου ο οποίος ήταν σε θέση να αντιληφτεί τις εξελίξεις όντας πολιτικοποιημένος, μπήκε στο μπακάλικο μας και άρχισε να μαζεύει πράγματα για να τα φορτώσει στο μονοκάμπινο (Μοσκοβιτς).

Το Πρωί γύρω στις 6 ξύπνησα. Ένα ράδιο στη γειτονιά έλεγε πως  ξεκίνησε η δεύτερη φάση της τούρκικης εισβολής, δηλαδή η δεύτερη πράξη του θεατρικού έργου (τραγωδία), γιατί, τι άλλο από θέατρο ήταν; Αφού το σενάριο που φτιάχτηκε από τους σεναριογράφους του ΝΑΤΟ και δόθηκε στους πρωταγωνιστές υποταχτικούς τους και το εκτέλεσαν, με τις εκατοντάδες χιλιάδες του κυπριακού λαού ως κομπάρσους, που όμως δεν πληρώθηκαν αλλά πλήρωσαν βαρύ τίμημα.

Μόλις άκουσα την είδηση, σηκώθηκα γρήγορα, μάζεψα τα προσωπικά μου αντικείμενα και τα έβαλα στη βαλίτσα που ήταν κάτω από το κρεβάτι μου και πήγα δίπλα στο καφενέ-μπακάλικο. Οι γονείς μου με το άκουσμα της είδησης άρχισαν να μαζεύουν και να φορτώνουν στο αυτοκίνητο και από το σπίτι πράγματα, όσα μπορούσε να χωρέσει το αυτοκίνητο (κρεβάτια στρώματα, είδη κουζίνας κ.λπ.).

Ήθελα πολύ να πάρω το pick up (δισκοφόρο) και καμιά πενηνταριά δίσκους μικρούς που είχα, αλλά φοβήθηκα τις αντιδράσεις που ίσως θα υπήρχαν τέτοιες ώρες που ήταν.

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο, πριν κλείσω την πόρτα σκέφτηκα να πάρω μια πέτρα από την αυλή, διότι καταλάβαινα πως το πιο πιθανόν ήταν να μη γυρίσουμε πίσω, όμως δεν το έκανα.

Ευτυχώς η απόφαση του πατέρα άλλαξε και δεν πήγαμε Λευκωσία (μάλλον θα σκοτωνόμαστε). Τελικά πήγαμε στο Φοινί.

Μας λένε να μη μιλούμε για το 1974 διότι παρελθοντολογούμε, να κοιτάζουμε μπροστά! Που μπροστά να κοιτάξουμε που μας έχουν γεμίσει με αδιέξοδα, καλύπτοντας τα με ανέξοδα επικοινωνιακά παιχνίδια και λόγους που όπως πάντα προσπαθούν να ηρωοποιήσουν τα ξεπουλήματα της χώρας.

Τώρα πρωταγωνιστές, συνεχιστές,  συνοδοιπόροι, θέλουν να μας πίσουν πως τα πράγματα δεν έγιναν έτσι, αλλιώς έγιναν, το ΝΑΤΟ δεν ευθύνεται, ούτε αναμίχθηκε. Φταίει η ΕΣΣΔ. Δεν ευθύνεται η ΕΟΚΑβ αλλά το ΑΚΕΛ, ο Μακάριος και οι άλλες δημοκρατικές δυνάμεις που δεν δέχονταν με το ένα ή τον άλλο τρόπο διχοτόμηση της Κύπρου και δημιουργίας Νατοϊκού προτεκτοράτου στη Μεσόγειο. Διότι αντί να αντισταθείς λέει η φιλοσοφία τους στον βιασμό και να έχεις αρνητικές συνέπειες, καλύτερα ας τον απολαύσεις.

Το θέατρο συνεχίζεται από τους εκτελεστές του σεναρίου, της παράταξης που ανάλαβε να ολοκληρώσει τους σχεδιασμούς των πολυεθνικών για ένταξη της Κύπρου στους οργανισμούς εξυπηρέτησης της διεθνούς πλουτοκρατίας.

Και ο λαός λες και τον πότισαν ηρεμιστικά, ναρκωτικά και δεν αντιδρά, δέχεται παθητικά αυτά που συμβαίνουν.

Δόση και κούρεμα, δόση και ξεσπίτωμα, δόση και ανεργία, φτώχια, εξαθλίωση, δόση και αγορά όσο-όσο σπιτιών, οικογενειακών και μικρών επιχειρήσεων, δόση και λύση του κυπριακού όπως την θέλουν, όπως τους συμφέρει.

Δεν θέλουμε άλλη δόση θέλουμε απεξάρτηση.

Προδοσία 1974, παράδοση της μισής Κύπρου.

20 Ιούλη 1974 ώρα 5:30π.μ.

Ξεκίνησε το δεύτερο μέρος του εγκλήματος κατά της Κύπρο από τον στρατιωτικό συνασπισμό του θανάτου το ΝΑΤΟ.

Αφού στις 15 Ιούλη η αμερικανοκίνητη χούντα της Ελλάδα σε συνεργασία με την ΕΟΚΑβ έδωσαν την αφορμή που χρόνια υπομονετικά περίμενε η Τουρκία, πραγματοποιώντας το πραξικόπημα και την ένοπλη κατάλυση της δημοκρατίας.

Η αφορμή δεν δόθηκε εν αγνοία της Τουρκίας. Η εισβολή δεν αποφασίστηκε, προετοιμάστηκε και εκτελέστηκε μέσα σε 5 μέρες. Πραξικόπημα και εισβολή προετοιμάζονταν σύμφωνα με όλα τα στοιχεία που παρουσιάζονται στους φακέλους των κοινοβουλίων Ελλάδας και Κύπρου, μαρτυρίες ανθρώπων οι οποίοι είχαν εμπλοκή, αμερικανών αξιωματούχων και άλλων, ακόμα και στα βιβλία αυτού που σήμερα επιχειρεί στα πλαίσια της προσπάθειας για αθώωση του ΝΑΤΟ και επιρρίπτοντας ευθύνες στην ΕΣΣΔ, στον Μακάριο και την αριστερά, ώστε ο κυπριακός λαός να δεχτεί χωρίς αντιστάσεις την πρόθεση της κυβέρνησης να εντάξει την Κύπρο στον συνασπισμό εκείνο που σχεδίασε την παράδοση της μισής χώρας μας στην Τουρκία, κ’ έτσι να ολοκληρώσει το έργο που ανάλαβε να εκτελέσει η ΕΟΚΑβ. Η υποθήκευση της χώρας μας στις πολυεθνικές και τους οργανισμούς των, δεν είναι άσχετη με τους γενικότερους σχεδιασμούς του στρατιωτικού συνασπισμού που εξασφαλίζει πεδία κερδοφορίας των πολυεθνικών εταιριών.

Ο λαός που ξεχνά την ιστορία του, δεν βγάζει τα αναγκαία συμπεράσματα απ’ αυτή, είναι καταδικασμένος να ξαναζήσει  τις τραγωδίες που πέρασε.

Γιατί να ξεχάσουμε και πώς να ξεχάσουμε, γιατί να συγχωρήσουμε και πώς να συγχωρήσουμε, πώς να μην αγανακτούμε και πώς να μη νιώθουμε αηδία, εμείς που ζήσαμε το δίδυμο έγκλημα του πραξικοπήματος-τούρκικης εισβολής, αντί να ακούσουμε συγνώμη, βλέπουμε σήμερα να ολοκληρώνεται το έγκλημα, αυτοί που έπρεπε να ντρέπονται για τις επιλογές και τη δράση τους, να είναι στην εξουσία, να μας κυβερνούν και να βγάζουν λόγους στις μαύρες επετείους και στα μνημόσυνα των θυμάτων, ποιοι; Αυτοί που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ευθύνονται για την προδοσία και των πολιτικών που την συντηρούν μέχρι τις μέρες μας.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

http://redship.wordpress.com/2014/06/14/%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7/

Τρώμε παραδοσιακά πίνουμε κυπριακά

Αναγέννηση Προσφύγων Γερίου

Το σωματείο μας διοργανώνει στο οίκημα του σωματείου, εκδήλωση συνεστίαση με μουσική, ΤΡΩΜΕΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΠΙΝΟΥΜΕ ΚΥΠΡΙΑΚΑ.

Τιμή συμμετοχής €7.50σεντ το άτομο. Το ποτό δεν συμπεριλαμβάνεται στην τιμή και θ’ αγοράζεται από το μπουφέ του οικήματος.

 Σας καλούμε να συμμετέχετε σ’ αυτή την ψυχαγωγική εκδήλωση με τις οικογένειες και τους φίλους σας.

ΚΚΚ-ΑΚΕΛ+ 88

ΚΚΚ-ΑΚΕΛ+ 88 χρόνια ζωής και δράσης.

Οργάνωσε την εργατική τάξη, πάλεψε ενάντια στην αποικιοκρατία, αντιτάχθηκε στη διχοτόμηση της Κύπρου και την ένταξη της στον στρατιωτικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ, αγωνίστηκε για μια σωστή και βιώσιμη λύση του κυπριακού ζητήματος, αγωνίστηκε για τη δημοκρατία και την ελευθερία..

Αγωνίστηκε και αγωνίζεται για την εκδημοκρατικοποίηση της παιδείας και την δωρεάν παροχή της σε όλους.

Πάλεψε και συνεχίζει να επιδιώκει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του λαού.

Είναι υπέρ της διατήρησης των ημικρατικών οργανισμών ως κοινωφελών υπηρεσιών, που είναι σημαντικοί και ως προς την κρατική ασφάλεια.

Το ΑΚΕΛ έθεσε την σφραγίδα του στο 8ωρο, στην ΑΤΑ, στις κοινωνικές ασφαλίσεις, στην συνεταιριστική οικονομία, τον συνεργατισμό.

Στα πλαίσια της ΕΕ παλεύει για διεύρυνση της δημοκρατίας, για περισσότερες εξουσίες στο ευρωκοινοβούλιο, για δικαιότερη κατανομή του πλούτου, για κοινωνική πρόνοια, για κοινωνικό κράτος, για την αποδοχή της διαφορετικότητας (θρησκευτικής, φυλετικής, χρώματος, σωματικών και πνευματικών χαρακτηριστικών και σεξουαλικής ταυτότητας).

Έχουν και οι άλλες πολιτικές παρατάξεις τις ίδιες θέσεις; Αγωνίζονται και οι άλλες πολιτικές παρατάξεις για τους ίδιους στόχους;

Το ΑΚΕΛ αντιστέκεται και αγωνίζεται ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, της πολιτικές λιτότητας, των μνημονίων, που οδηγούν τους λαούς στην φτώχεια, την ανεργία την μιζέρια, οι άλλες παρατάξεις τι κάνουν; Είναι λοιπόν όλοι το ίδιο; Αφού το ΑΚΕΛ είναι διαφορετικό, έχει διαφορετική πολιτική-ιδεολογική φιλοσοφία και πολιτική πρακτική και δράση , πως τότε με τη λογική κάποιων όλοι είναι το ίδιο;

Στις εκλογές της 25 Μάρτη το ΑΚΕΛ πρέπει να βγει ισχυρό με στήριγμα τον λαό, για να μπορεί να αντιστέκεται, να διεκδικεί και να κερδίζει για τον λαό, για την Κύπρο.

Ψηφίζουμε ΑΚΕΛ διότι θέλουμε μια Ευρώπη διαφορετική και απαραίτητο βήμα για τον σκοπό αυτό είναι η αλλαγή του ισοζυγίου των πολιτικών δυνάμεων στο ευρωκοινοβούλιο.

Βάλε τα ταξικά γυαλιά σου

Οι εκλογές για το ευρωκοινοβούλιο δεν είναι Eurovision.

Ότι αποφασίζεται εκεί αφορά τη ζωή μας.

Το Ευρωκοινοβούλιο είναι το μόνο εκλεγμένο όργανο της ΕΕ. Οι ευρωεκλογές είναι η μόνη ευκαιρία που έχει ο καθένας να εκφράσει τη γνώμη του και να τοποθετηθεί υπέρ εκείνων των πολιτικών  θέσεων και των  πολιτικών δυνάμεων που τις στηρίζουν.

Το ποιες πολιτικές θα υιοθετηθούν ή σε ποιες πολιτικές θα μπουν εμπόδια ή θα κλείσει ο δρόμος εξαρτάται από το ισοζύγιο των πολιτικών δυνάμεων που οι λαοί της ΕΕ στέλνουν με τη ψήφο τους στο ευρωκοινοβούλιο.

Η δεξιά της Ευρώπης με κύριο συντελεστή το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (μέρος του οποίου είναι ο (ΔΗ)ΣΥ/ναγερμός), και πολλές φορές με συνοδοιπόρο το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (μέρος του οποίου είναι το σκ ΕΔΕΚ), επέβαλαν στις χώρες της ΕΕ νεοφιλελεύθερες πολιτικές, πολιτικές που εμποδίζουν την κρατική παρέμβαση στην οικονομία, πολιτικές που ενισχύουν την κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και εφαρμογής των προσωπικών συμβολαίων, αφαιρώντας από τους εργαζόμενους τη δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους. Εφαρμόζουν πολιτικές που τα κοινωνικά αγαθά της υγείας και της παιδείας γίνονται εμπόρευμα και παραχωρούνται στα χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου. Η κρατική περιουσία όπως ημικρατικοί οργανισμοί κ.λπ. ξεπουλιούνται στο μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο. Αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών είναι η ανεργία, η φτώχια, η εξαθλίωση των λαών, η ανικανότητα αντιμετώπισης των ασθενειών, ημιτελής εκπαίδευση ώστε να υπάρχουν στρατιές εργατικού δυναμικού για τις πολυεθνικές εταιρίες. Η κοινωνική πρόνοια μειώνεται και οι αδύνατες ομάδες του πληθυσμού οδηγούνται στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Κύριο μέλημα των αποφάσεων τους είναι η αύξηση των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου..

Όλο και περισσότερες εξουσίες μεταφέρονται στα όργανα  της ΕΕ ενισχύοντας την κεντρική εξουσία αφαιρώντας από τις εξουσίες των κρατών. Η δημοκρατία μειώνεται και η εξάρτηση των κρατών από τις αποφάσεις του κέντρου ενισχύεται. Η στρατικοποίηση  της ΕΕ για να έχει την δυνατότητα επέμβασης σε άλλες χώρες για την εξασφάλιση των συμφερόντων των πολυεθνικών εταιριών γίνεται όλο και περισσότερο πραγματικότητα.

Η υποστήριξη από ΕΕ και ΗΠΑ φασιστικών οργανώσεων και πραξικοπηματικά ανελθόντες στην εξουσία, όπως στην Ουκρανία, υπαγορεύεται από τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιριών τα οποία εκφράζουν οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις των αστικών κομμάτων της ΕΕ και ΗΠΑ.

Στην Κύπρο η δεξιά με επικεφαλής τον (ΔΗ)ΣΥ/ναγερμό προκειμένου ν’ ανέλθει στην εξουσία, δια των στελεχών του και κύρια του υποψηφίου τότε και νυν προέδρου, υποσχόταν και δεσμευόταν, πως δεν θα γίνει κούρεμα, πως κάτι τέτοιο δεν υπάρχει και πως στην απίθανη περίπτωση που θα τεθεί δεν θα γίνει δεχτό. Αντί αυτού όχι μόνο συζητείτο, είχε τεθεί και η κυβέρνηση του συναγερμού το επεξεργαζόταν στο υπ. Οικονομικών, όχι μόνο δεν το δέχτηκε, αλλά έκανε και την πρόταση για συνολικό κούρεμα.

Ξεπούλησαν ή δώρισαν τα καταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα.

Υποσχέθηκαν και δεσμεύτηκαν πως οι Ημικρατικοί οργανισμοί δεν θα ιδιωτικοποιηθούν (μετοχοποιηθούν, αποκρατικοποιηθούν). Δεν έφτασαν ν’ αναλάβουν την εξουσία και πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων τη δέσμευσή τους. Η κρατική περιουσία ξεπουλιέται στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Υποσχέθηκαν να προωθήσουν το γρηγορότερο το Γενικό Σχέδιο Υγείας. Μετά από ένα χρόνο καθυστερήσεων αντί να τεθούν οι προϋποθέσεις εφαρμογής (αυτονόμησης των νοσοκομείων) τα νοσοκομεία βρίσκονται υπό διάλυση και το ΓΕ.Σ.Υ. διαφοροποιείται και επιχειρείται η συμμετοχή των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών, στην ουσία η παραχώρηση της υγείας στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Η κοινωνική πρόνοια τίθεται υπό αμφισβήτηση και διαφοροποιείται ο ρόλος του κράτους ως αρμόδιου και υπεύθυνου για την αξιοπρεπή διαβίωση και συμμετοχή στη κοινωνική ζωή των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού.

Αυξήθηκε το όριο συνταξιοδότησης, μειώθηκαν συντάξεις και ωφελήματα.

Με διατάγματα καταργήθηκε το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων προς όφελος των μεγάλων πολυκαταστημάτων  και επιχειρήσεων.

Αποδυναμώθηκαν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις με τη σύμπλευση της κυβέρνησης με το μέρος του μεγάλου κεφαλαίου.

Η εκποιήσεις της πρώτης κατοικίας των ατόμων που λόγω της κρίσης βρέθηκαν στη δύσκολη θέση να μη μπορούν να δίνουν τις δόσεις τους στα τραπεζικά ιδρύματα, είναι πολύ κοντά στην πραγματοποίηση και η δεξιά αρνείται να στηρίξει μέτρα προστασίας και η εκτός θεσμών εξουσία της τρόικα πιέζει για ν’ αρχίσουν οι εκποιήσεις.

Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση σταμάτησε και παρατηρούνται φαινόμενα πισωγυρίσματος, και ενίσχυση του θρησκευτικού χαραχτήρα της εκπαίδευσης.

Το μόνο που δεν αναίρεσαν είναι την άποψη τους πως ο κατώτατος μισθός είναι πολύς στα €900 περίπου, Και την θέληση τους να τον  μειώσουν. Να θυμίσω πως ο Τορναρίτης μας είπε επιχειρηματολογώντας για το θέμα πως στη Βουλγαρία οι μισθοί είναι €400.

Τα κόμματα της ευρωπαϊκής αριστεράς (με το ΑΚΕΛ να παίζει σημαντικό ρόλο), αντιστέκονται στις πολιτικές  της δήθεν ελεύθερης αγοράς, της πολιτικές της σκληρής λιτότητας, του νεοφιλελευθερισμού, στις πολιτικές που οδηγούν στο αδιέξοδο, τις κρίσης του καπιταλισμού και τη λογική της καταστροφής για να μπορέσει η οικονομία να επανεκκινήσει.

Το ΑΚΕΛ μαζί με τα’ άλλα κόμματα της αριστεράς, επιδιώκουν διεύρυνση των εξουσιών της ευρωβουλής, περισσότερη δημοκρατία, κοινωνική πολιτική που να προσφέρει ένα καλό βιοτικό επίπεδο ώστε οι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού να μη εξαρτώνται από τη φιλανθρωπία με τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Επιδιώκουν Την παρέμβαση του κράτους ώστε η κατανομή του παραγόμενου πλούτου να γίνεται δικαιότερα, όσο μπορεί αυτό να γίνει στα πλαίσια του καπιταλισμού.

Βάλε τα ταξικά γυαλιά σου και δες ποια πολιτική δύναμη εκφράζει τα ταξικά σου συμφέροντα.

Το ΑΚΕΛ Αγωνίζεται για την εφαρμογή του Γενικού Σχεδίου Υγείας, την δωρεά δημόσια παιδεία και την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση

Το ΑΚΕΛ αντιστάθηκε και αντιστέκεται στο ξεπούλημα των ημικρατικών οργανισμών και της κρατικής περιουσίας.

Το ΑΚΕΛ είναι στο πλευρό των συνταξιούχων για αξιοπρεπή διαβίωση.

Επαγγελματικές ομάδες που βρέθηκαν στο στόχαστρο της πλουτοκρατίας στην προσπάθεια για μείωση μισθών, του βιοτικού επιπέδου, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων και δικαιωμάτων, βρήκαν μόνο αταλάντευτο συμπαραστάτη το ΑΚΕΛ.

Αν θέλεις να γίνουν αλλαγές δεν αδιαφορείς και δεν επιλέγεις αποχή, διότι έτσι αυτό που ενισχύεις είναι τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις και τις πολιτικές τους. Έτσι ενισχύεις την υπάρχουσα κατάσταση και επιβραβεύεις τις αποφάσεις που λήφθηκαν και μας οδήγησαν σ’ αυτή την κατάσταση.

Σαν επιβράβευση των πολιτικών του θα θεωρήσει και ο (ΔΗ)ΣΥ/ναγερμός τυχόν  ψηλά ποσοστά που θα πάρει στις ευρωεκλογές.

Αν το ΑΚΕΛ πάρει ψηλά ποσοστά στις εκλογές της 25 Μάρτη, αυτό θα του δώσει τη δύναμη να αντιστέκεται, να παλεύει και να προωθεί θέσεις προς όφελος του λαού και της Κύπρου.

Οι ιμπεριαλιστές οι οποίοι επιβουλεύονται την γεωγραφική θέση και τον φυσικό πλούτο της Κύπρου, επιδιώκουν κτύπημα του ΑΚΕΛ, της αριστεράς και του Λαϊκού κινήματος. Αυτό δεν θα αφήσουμε να περάσει και ζητούμε από τον κάθε κύπριο πατριώτη να συνταχτεί μαζί μας και στις 25 Μάρτη να ψηφίσει τον συνδυασμό του ΑΚΕΛ και να δυναμώσει τη φωνή αντίστασης του λαού.

Κοινή Πρωτομαγιάτικη διαδήλωση

Στην απεργία της Πρωτομαγιάς συμμετέχουμε δυναμικά και δίνουμε το παρόν μας στη συγκέντρωση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. 6 το απόγευμα έξω από το υπ. Οικονομικών και πορεία προς το γήπεδο της Τσετίνκαγια, για να συναντηθούμε με τους τουρκοκύπριους εργαζόμενους και από κοινού να τιμήσουμε την Κόκκινη Εργατική Πρωτομαγιά και τους πρωτοπόρους εργάτες που έδωσαν τη ζωή τους για καλύτερες συνθήκες δουλειάς και καλύτερο βιοτικό επίπεδο. Το οκτάωρο, οι κοινωνικές ασφαλίσεις, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, η Αυτόματη τιμαριθμική Αναπροσαρμογή (ΑΤΑ) κ.α. δεν χαρίστηκαν ούτε υπήρχαν από γέννησης της ανθρώπινης κοινωνίας. Κερδήθηκαν με αιματηρούς αγώνες, φυλακίσεις, εξορίες και στερήσεις.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε, αντίθετα τους ενώνει η εκμετάλλευση  και οι αντιλαϊκές πολιτικές του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων. Έτσι και στην Κύπρο ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι εργαζόμενοι δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε. Αυτοί που έχουν να χωρίσουν είναι η αστική τάξη, η πλουτοκρατία και από τις δυό πλευρές και όμως τους ενώνει το κτύπημα των εργατικών κατακτήσεων και του λαϊκού κινήματος, της αριστεράς και των κομμάτων  που εκφράζουν τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Ο Αγώνας ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων εργαζομένων είναι κοινός και επιβάλλεται στενή συνεργασία και κοινή δράση.